Βάιος Φασούλας: Καθοδόν προς τις κάλπες! (3ον)

Βάιος Φασούλας: Καθοδόν προς τις κάλπες! (3ον)

Κ Α Ι Ο Λ Ο Ι μιλούν για το λαό!!

Στα νέα αγόρια και κορίτσια που «αρραβωνιάζονται» με τις κομματικές εταιρίες

Γράφει ο επαναπατριζόμενος Θεσσαλός Πολίτης Βάιος Φασούλας

Με Ομηρικό «τραγούδι» θα ξεκινήσουμε το λόγο μας σήμερα, αφού βρισκόμαστε προ του Ζαλόγγου πήδημα των χορευτών, θ’ ακούσουμε και θα πούμε ό, τι βλέπουμε στρωματοποιημένους πολίτες όλων των ηλικιών…, πλειοψηφία, μειοψηφία ποιος να ξέρει… Μακάβρια ατμόσφαιρα· σκούρο περιβάλλον θυμίζει λαιμητόμους ή οίκους αναπαύσεως ή συνωστισμό ανθρώπων σε φτηνό οίκο ανοχής ή σε… σύγχρονη αρένα, γιομάτη από μια επίσης «σύγχρονη» πλέμπα να χειροκροτεί, να χειροκροτεί και να επευφημεί ασταμάτητα τους διεκδικητές του χάους. Μουχλιασμένες μπλε και πράσινες φιγούρες…, τώρα προστέθηκαν και ροζ…, δραπέτες ενός μακάβριου παρελθόντος που ξεπερνούν κάθε ισόβιο βαρυποινίτη, υπόσχονται να σώσουν την Ελλάδα!!

Τι ειρωνεία! Τι θράσος! Τι ξετσιπωσιά! Τι κρίμα να βρίσκονται πίσω από τους χορευτές του εν αναμονή πηδήματος! Νέα παιδιά, αγόρια και κορίτσια «αρραβωνιάζονται» με τις στραπατσαρισμένες κομματικές εταιρίες, δοκιμασμένες, σφόδρα αποτυχημένες, απρόσιτες για την λεηλατημένη και προδομένη κοινωνία, αφορισμένες και καταραμένες από πολλούς που πιστεύουν σε ανώτερες δυνάμεις του εαυτού τους…

ΚΑΙ ΟΛΟΙ μιλούν για το λαό!!

Και είναι μια απορία διαχρονικού χαρακτήρα.

ΚΑΝΕΙΣ δε μιλά για το χάος.

Και «οξύνουν» την αντιπαράθεση εξασφαλίζοντας ατέρμονες εκπλήξεις.

Η χιλιαναστημένη ρεμούλα στη βεβαρημένη ατμόσφαιρα μοιάζει με νεκροταφείο.

Ή μιλούν διώχνοντας από πάνω τους προς τους άλλους την κατάρα.

Και είναι κι εδώ μια απορία κομματικού χαρακτήρα.

ΟΛΟΙ μιλούν για τη… σωτηρία της Ελλάδας.

Χωρίς ντροπή, χωρίς ήθος, χωρίς κανένα έλεος,

άδειοι σαν σάκοι ΛΑΘΡΑΙΟΥ ναυαγισμένου καραβιού,

που τη μούχλα του, μαζί και τους καπεταναίους, ξεβράζει η θάλασσα…

Τέτοιοι είναι όλοι· γιοι της μακαβριότητας.

Όσοι περάσανε μέχρι τώρα ήταν ναυάγια· καράβια, καπετάνιοι, πληρώματα.

Πάνω σ’ αυτά, εμείς, συνταξιδέψαμε συντροφιά με την ουτοπία…,

– η ελπίδα ήταν και είναι έτσι και αλλιώς χαμένη…,-

και βρεθήκαμε σε άγρια πελάγη περιμένοντας ναυαγοσώστη. Μάταια όμως.

Πού να ψάξεις μέσα στα κύματα που σηκώνουν τα …κόμματα;

Και η λέξη Ε Ξ Α Ι Ρ Ε Σ Η είναι σχήμα λόγου.

Οι Π Α Ι Χ Τ Ε Σ κυριαρχούν.

Και είναι ΛΑΘΡΑΙΟΙ. Άνομοι και παράνομοι.

Και είναι σαν τους καπεταναίους των ναυαγίων σε μια θάλασσα που περιμένουμε

να τους ξεβράσει στα βράχια…

Και άρχισαν τα προεκλογικά όργανα να βαρούν,

πίσω από τους ξεσκισμένους μπερντέδες

των παράλογων κομματικών θεάτρων και παίζουν,

αντί μελωδίες, πολεμικά εμβατήρια και ραψωδίες.

Πρώτο ξεχώρισε ένα ηχηρό εμβατήριο που αντί για νότες έχει στήλες,

που καταγράφουν γκρουπούσκουλα και ναυαγούς,

ποιος-ποιοι είναι οι ικανότεροι να οδηγήσουν τη χώρα

στην …πρόοδο και στην… ευημερία.

Στην απόλυτη υποταγή και στη δυστυχία…

Και άρχισαν τα όργανα σε πολεμικό σχηματισμό να παράγουν ήχους,

που σηκώνουν την τρίχα των παρευρισκόμενων

στα μεγάλα προαύλια των κινούμενων θεάτρων…

Καιροσκόποι που αλλάζουν κόμματα, ανάλογα με τους ανέμους.

Δοκησίσοφοι, αλχημιστές, χτυπημένοι αθεράπευτα από το σύνδρομο

του εκφαυλισμού, αχυράνθρωποι με απροσδιόριστα τα πιστεύω τους,

έμποροι, φερέφωνα, ηθοποιοί και γελωτοποιοί, κλόουν και κωμικοί,

υποχείριοι και μωροί, ειδωλολάτρες και υποτακτικοί

και άλλοι και άλλοι που θυμίζουν το ραγιά και το σπαθί του αγά…

Και γίνεται για σας, για μας, για τους δώθε και τους πέρα

αυτό το πανηγύρι με τον πανηγυρόκοσμο, για να λέμε απλά

ότι να, κάτι κάνουμε κι εμείς…

Πολιτικάντηδες, τους λέει ο λαός μας.

Κάποιοι από λεπτότητα τους λένε …πολιτικούς.

Άλλοι εκδηλώνονται αβυσσαλέα για το πώς καταντήσαμε έτσι.

Και σφύζουν τα καλλιτεχνικά ονόματα και τίτλοι όσο και δικαιολογημένα.

Οι πιότεροι πολίτες τους αποκαλούν κλέφτες, αρπάχτρες, εμπόρους

έτσι που σ’ αυτό το πανηγύρι σφύζει ο τόπος από φωνές,

πολλές φωνές που γίνεται βοή και ξεχύνεται σαν αστραπή και φωνάζει…

«Ε! Εσείς! Απόγονοι του Ομήρου, τι κάνετε;

Ε! Εσείς! που θέλετε να λέγεστε απόγονοί μου, σταθείτε!

Κι αυτοί οι κάμποσοι, είμαστε και οι πολλοί και οι λίγοι.

Και οι φωτισμένοι και οι αφώτιστοι. Και οι δώθε και οι πέρα.

Είμαστε αυτοί, που προικιστήκαμε να ξεχωρίζουμε το φως από το σκότος.

Κι έχουμε χρέος ως Πολίτες του Ομήρου και του κόσμου.

Ως Εραστές και Οπλίτες των Μουσών μας να το πράττουμε.

Να μένουμε δραγάτες και να φυλάμε τα αιωνόβια δέντρα μας.

Από σκιές και άγρια πουλιά, που θρέφονται με κορυφές και ρίζες,

αφήνοντας τον κορμό να τον κάψει ο χρόνος και να τον σκεπάσει η σκόνη.

Κι ας είμαστε κάμποσοι, γυναίκες και άντρες,

που μείναμε ξεχασμένοι, άγονοι και θαμμένοι με χώμα ξερό.

Είμαστε εμείς που θα πάρουμε τα τσαπιά και τα λισγάρια απ’ τα θηρία

για ν’ ανοίξουμε περάσματα μέσα απ’ του κόσμου τα χαλάσματα…

Θ’ ανοίξουμε με τα νύχια μας τρύπες,

να φανεί ο ήλιος…» (Απόσπασμα από το «Ε! Εσείς! Απόγονοι του Ομήρου, τι κάνετε;»)

Κ Α Ι Ο Λ Ο Ι μιλούν για το λαό!!

«Ε.Ε», Ελλάς – Θεσσαλία 06 του Νοέμβρη του 2018 www.fasoulas.de pelasgos@fasoulas.de

Βάιος Φασούλας
www.fasoulas.de

pelasgos@fasoulas.de

Τα χρυσαφένια σταροχώραφα της Ελλάδας είναι πλατιά όσο και ο κόσμος. Αν θελήσεις να τα περιδιαβείς, δεν θα προκάνεις.

Το ταξίδι σου θα ’χει τελειώσει.

«Μάθ’τε να ξεχωρίζετε την ψώρα απ’ το στάρι

την όμορφη πατρίδα μας φ’ λάξτε την με καμάρι,

γιατί, θαρρώ, στον τόπο μας τρανή οργή θα πέσει

τη λευτεριά, που όλους πονά, θα έχουνε φονεύσει…»

Διαβάστε! Πολίτες διαβάστε. Κλείστε τα σαχλοκάναλα και διαβάστε. Κι εσείς που έχετε τη δύναμη της διακίνησης του Λόγου…, Εφημερίδες, Ιστοσελίδες κ. ά., μην τον πνίγεται και μην τον προσπερνάτε. Τον πνιγμό του θα ακολουθήσει και ο δικός σας. Μην υποτιμάται τη νοημοσύνη των Πολιτών που ασκούν κριτική στα κομματικά δρώμενα και στους πρωταγωνιστές της καταστροφής.

Είναι αυτοί, οι επιλεγμένοι από μας, δυστυχώς, επιβήτορες που τους βλέπουμε να εκτελούν τις δουλειές τους πηδώντας από κανάλι σε κανάλι σαν τις μαϊμούδες που κρέμονται στα δέντρα και μας δείχνουν τα μεριά τους… εκεί που μας έχουν γραμμένους. (09-07-2016)

Σχόλια

σχόλια