Σενάρια… θερινής νυκτός στην τοπική Νέα Δημοκρατία

Σενάρια… θερινής νυκτός στην τοπική Νέα Δημοκρατία

Του Χρήστου Κοντού

Όσοι πίστεψαν πως η μάχη της ΝΟΔΕ που δόθηκε πριν λίγο καιρό και χάθηκε από τον Νίκο Μουζακιάρη, ήταν μόνο και μόνο για την τιμή των όπλων ή αν ο Μπαγιώτης θα γίνει… χαλίφης στη θέση του χαλίφη, πλανώνται πλάνη οικτρά.

Η μάχη ήταν μόνο η αρχή… των μαχών που θα ακολουθήσουν σε πολλά επίπεδα στην τοπική Νέα Δημοκρατία και θα δούμε στην πορεία και σκληρές συγκρούσεις ακόμη και μεταξύ θεσμών.

Η στήριξη του Μπαγιώτη με… νύχια και με δόντια από τη πλευρά της Περιφερειακής Διοίκησης Τρικάλων μέσω του Γιώργου Καρανάσιου (του Χρήστου Μιχαλάκη δηλαδή) και του Ηλία Βλαχογιάννη, ξεκάθαρα δημιουργεί τον έναν πόλο της Ν.Δ. στο νομό, όπου πίσω από αυτόν, όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και καταστάσεις διακρίνουν και μεγάλα οικονομικοπολιτικά συμφέροντα.

Στην αντίπερα όχθη, οι φανερά χαμένοι του Νίκου Μουζακιάρη ήταν ο Μιχάλης Ταμήλος και Θανάση Λιούτας. Και λέω φανερά, γιατί ο άλλος πόλος κάθε άλλο παρά εκεί διαμορφώνεται. Ακούει στο όνομα Δημήτρης Παπαστεργίου και Νίκος Λέγκας, όπου επίσης για όσους γνωρίζουν πρόσωπα και καταστάσεις, διαμορφώνουν το άλλο πόλο των οικονομικοπολιτικών συμφερόντων στην πόλη.

Οι… κερδισμένοι

Ο Χρήστος Μιχαλάκης αδιαμφισβήτητα και με την Ν.Δ. στην αντιπολίτευση, στην παρούσα φάση να είναι ουσιαστικά ο… άρχοντας του νομού, αφού είναι ο μόνος που διαθέτει χρήμα για… έργα και εξυπηρετήσεις που κάλλιστα στην πορεία μπορεί να μετατραπούν σε ψήφους. Μάλιστα σε τέτοιο βαθμό, που παρότι στο δημαρχείο «βράζουν» με την τακτική αυτή και την ενδυνάμωσή του, σκύβουν το κεφάλι και δέχονται ότι τους δίνει η Περιφερειακή Ενότητα σε κονδύλια για να εμφανίσουν έστω και το ελάχιστο έργο, μήπως και σώσουν το παιχνίδι της καθημερινότητας που φαίνεται να είναι ήδη χαμένο.

Στην παρούσα φάση το σίγουρο είναι πως τον Χρήστο Μιχαλάκη δεν τον ενδιαφέρει η κεντρική πολιτική σκηνή. Ο δήμος όμως;… Ας μην ξεχνάμε τι παίχτηκε στις περασμένες δημοτικές εκλογές από την… Συγγρού μέχρι τα Τρίκαλα και ποιοι ήταν αυτοί που έβαλαν τρικλοποδιές. Όσοι τα θυμούνται αυτά, καθώς και ποιοι στήριζαν ανοιχτά τότε τον Χρήστο Μιχαλάκη, μπορούν να βγάλουν και συμπεράσματα.

Έτσι η κεντρική πολιτική σκηνή… από πλευράς… κερδισμένων μένει στον Ηλία Βλαχογιάννη που θέλει πάση θυσία να πάρει τη ρεβάνς από τον Κώστα Σκρέκα, κάτι που διατυμπανίζει σε κάθε παρέα που κάθεται.

Ο… άλλος πόλος

Η ανοιχτή τοποθέτηση και ένταξη του Δημήτρη Παπαστεργίου (ο οποίος κατέβηκε με την σημαία του ανεξάρτητου με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό), στη Νέα Δημοκρατία και η παρουσία του πλέον σε όλες τις επίσημες κομματικές εκδηλώσεις, καταδεικνύει αν μη τι άλλο, πως οι όποιες επιλογές του στο μέλλον, αναγκαστικά θα είναι με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης σήμερα. Πολλοί ήταν αυτοί που αναρωτήθηκαν γιατί να ακολουθήσει αυτή την τακτική και όχι του πατέρα του… που παρέμεινε ανεξάρτητος μέχρι το τέλος. Οι ερμηνείες εδώ είναι δυο: Η πρώτη που θέλει πως πλέον έπρεπε να στηρίξει ανοιχτά αυτόν τον πόλο, κάτι που έκανε με την εκλογή του Μιχάλη Λάππα στη Δημοτική Οργάνωση Τρικάλων, αλλά και στην πορεία τα πρόσωπα που θα κατέλθουν στις όποιες διαδικασίες και η δεύτερη αυτή που από λίγους ψιθυρίζεται… είναι η κάθοδός του στην Ευρωβουλή. Μάλιστα τη δεύτερη έρχεται να την ενισχύσει το γεγονός της καλλιέργειας του προφίλ του πανελλαδικά αλλά και στην Ευρώπη, τόσο με το θέμα των μεταναστών, όσο και με «λεωφορείο χωρίς οδηγό», διαδίκτυο κλπ., παρότι τα προβλήματα στην πόλη αυξάνουν, όπως και η γκρίνια των δημοτών.

Στον συγκεκριμένο πόλο ακούει και το όνομα Νίκος Λέγκας, που στήριξε τον Δημήτρη Παπαστεργίου στην εκλογή του, εξάλλου είναι γνωστές οι σχέσεις των δυο οικογενειών, παρότι αρχικά για τον δήμο είχε παίξει (και μάλιστα δυνατά σε κάποια φάση) το όνομα του πρώην υπουργού.

Το ερώτημα είναι αν ο Νίκος Λέγκας επιλέξει να επανέλθει στην πολιτική από ποιο μετερίζι θα είναι;

Απ’ όλα αυτά δεν μπορεί να εξαιρέσει κανείς την… ουδέτερη στάση του Κώστα Σκρέκα που φαίνεται να παρακολουθεί τα πράγματα από μακριά και με την λογική πως παίζει στην… κεντρική σκακιέρα της Ν.Δ., αλλά και του Σωτήρη Χατζηγάκη, οι εμφανίσεις του οποίου πυκνώνουν για να χτίσει το προφίλ του Μικέλε, αλλά σίγουρα όχι για το άμεσο μέλλον.

Ίσως πολλοί θεωρούν πως είναι νωρίς ακόμη αφού θέλουμε κάποια χρόνια μπροστά, μόνο που στην πολιτική όλα σχεδιάζονται και συμφωνούνται πολύ νωρίτερα.

Κάποιοι επίσης θα πούνε γιατί και τώρα το παραπάνω άρθρο, μετά από δύο μήνες της εκλογικής αναμέτρησης στη ΝΟΔΕ. Γιατί το φθινόπωρο που θα ακολουθήσει θα δούμε σχεδόν ανοιχτά τις πρώτες κόντρες με την εκλογή… ανθρώπων σε διάφορους… θεσμούς.

 

Σχόλια

σχόλια