Η έξοδος του… Μεσολογγίου

Η έξοδος του… Μεσολογγίου

Του Χρήστου Κοντού

Να πανηγυρίσω ή να κλάψω; Τελείωσαν ή όχι τα μνημόνια; Βγαίνουμε ή όχι στις αγορές; Οσο και αν προβληματίστηκα  για την 21η Αυγούστου, η όποια έτσι κι αλλιώς σηματοδοτεί την επόμενη μέρα για την χώρα, δεν μπορούσα παρά να μην την ταυτίσω με αυτή την έξοδο του Μεσολογγίου.

Μια έξοδος λόγω απόγνωσης και όχι λόγω πραγματικών οικονομικών συνθηκών ανάπτυξης, όπως αυτές της Κύπρου και της Πορτογαλίας.

Οντως μιλάμε για την έξοδο του Μεσολογγίου, αφού εντός των τειχών  βασιλεύει η φτώχια και η απόγνωση. Η αδυναμία των πολιτών να πληρώσουν αποτυπώνεται  με τον καλύτερο τρόπο στα συνεχώς αυξανόμενα χρέη που φτάνουν τα 110 δις. Η ανεργία πέφτει πλασματικά με την 4ωρη απασχόληση που μόλις φτάνει τα 300 ευρώ το μήνα, όσο και το επίδομα φτώχιας, με αποτέλεσμα ελάχιστοι να είναι οι νέοι που πάνε για εργασία, δημιουργώντας μια νέα γενιά, την γενιά των «επιδοματικών τεμπέληδων»… Την ίδια ώρα οι μικρομεσαίοι ελεύθεροι επαγγελματίες κλείνουν το ένα μαγαζί μετά το άλλο και όσοι μένουν, είναι γιατί δεν έχουν τι άλλο να κάνουν.

Έξοδος του Μεσολλογίου, γιατί πλέον κανείς δεν έχει τι να αφήσει πίσω, μιας και τα σπίτια τα πήραν οι τράπεζες στους πλειστηριασμούς, παρά το αστείο πλέον σύνθημα της παρούσης κυβέρνησης «Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη».

Μια έξοδος την οποία έκαναν ήδη εκατοντάδες χιλιάδες επιστήμονες και νέοι άνθρωποι για να βρούνε καλύτερη τύχη στους…  εχθρούς μας, τους δανειστές.

Έξοδος του Μεσολογγίου και για τους κυβερνώντες ( όχι μόνον τους σημερινούς, αλλά όλους μετά την κρίση), γιατί πλέον η Δημοκρατία (έτσι όπως την έκαναν) και η πολιτική είναι σε αδιέξοδο και ο κίνδυνος πλέον της παρεκτροπής είναι κάτι παραπάνω από ορατός.

Εξοδος στο στόμα του λύκου, γιατί περί αυτού πρόκειται (αγορές) και μάλιστα χωρίς καμιά προφύλαξη και όποιος ζήσει…

Σχόλια

σχόλια