Ξέρεις φίλε, η Ελλάδα πεθαίνει…

Ξέρεις φίλε, η Ελλάδα πεθαίνει…

Του Χρήστου Κοντού

«Ξέρεις φίλε, η Ελλάδα πεθαίνει… Πεθαίνουμε σαν λαός. Κάναμε τον κύκλο μας. Δεν ξέρω πόσες χιλιάδες χρόνια ανάμεσα σε σπασμένες πέτρες και αγάλματα. Και πεθαίνουμε. Αλλά αν είναι να πεθάνει η Ελλάδα, να πεθάνει γρήγορα. Γιατί η αγωνία κρατάει πολύ και κάνει πολύ θόρυβο»….

Ίσως η Ελλάδα να πέθανε κιόλας. Παραμύθι όσα μας έβαζαν και ακούγαμε στις παρελάσεις: Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, δεν την σκιάζει φοβέρα καμιά».

Η Ελλάδα γέμισε Εφιάλτες… Δεκαετίες τώρα… Εκατομμύρια Εφιάλτες που στην αρχή για ένα βίντεο και μια έγχρωμη τηλεόραση, άρχισαν να πουλάνε τις «πέτρες», να διαγράφουν κομμάτια της γλώσσας και να την περιορίζουν σε 10 λέξεις: Λαμόγιο, πολιτικός, συνδικαλιστής, διορισμός, δημόσιο, μίζα, λάδωμα, βίλα, εξοχικό και τζιπ.

Όμως οι πέτρες δεν έφταναν στους ξένους και οι Εφιάλτες άρχισαν να ξεπουλούν τα αγάλματα… Έπρεπε να συντηρήσουν όλα όσα απέκτησαν. Έπρεπε να βρούνε χρήματα να πληρώσουν τους μετανάστες να καθαρίζουν τα πολυτελή σπίτια, να κουρεύουν το γκαζόν και να εξυπηρετούν και τη γυναίκα, γιατί υπάρχει και η ερωμένη στην καβάντζα… Εξάλλου τι να τα κάνεις τα αγάλματα…  Χιλιάδες χρόνια τα είχαμε και τι καταλάβαμε… τι να την κάνουμε την ιστορία μας; Τρώγεται, πίνεται, γίνεται τζιπ; Τι να την κάνεις την Ελληνική γλώσσα, μόνο 10 εκατομμύρια την μιλάμε, άντε και άλλα τόσα οι μετανάστες μας… Ενώ τα αγγλικά ολάκαιρος ο πλανήτης!!! Τι τα θέλουμε τα Αρχαία για τα παιδιά μας; Πότε θα τα χρησιμοποιήσουν, με ποιους; Ενώ τα Γερμανικά είναι η γλώσσα της οικονομίας….

Βέβαια σε όλους αυτούς που αγόρασαν τις πέτρες και τα αγάλματα και μας δάνεισαν να πληρώσουμε τους υπηρέτες μας, ούτε αυτά δεν έφτασαν… γιατί μας τα πήραν σε εξευτελιστική τιμή φίλε, γιατί αυτούς που ψηφίζαμε ήταν μεγαλύτεροι προδότες από μας… Όπως το ακούς προδότες… Προδότες εμείς, μα ΠΡΟΔΟΤΕΣ και όλοι αυτοί μέχρι σήμερα.

Μετά  τις πέτρες και τα αγάλματα, μας πήραν και όλον τον άλλο πλούτο και μας έκαναν σκλάβους… Έτσι ακριβώς όπως το ακούς φίλε, σκλάβους στην πατρίδα μας… Ποια πατρίδα μας; αυτή που ξεπουλήσαμε. Αυτή που με εξαίρεση μια μεγάλη πορεία με τα επεισόδια της Μαρφίν, δεν επαναλήφθηκε ποτέ… Ούτε όταν ο Σαμαραβενιζέλος εκποιούσε κομμάτι της χώρας, ούτε όταν ο κωλοτούμπας Τσίπρας ξεδιάντροπα έκανε το ΟΧΙ, ΝΑΙ;

ΓΙΑΤΙ δεν βγήκες στο δρόμο τότε που ξεπούλησαν την χώρα και βγήκες τώρα γιατί θα ονομάσουν τα Σκόπια, Μακεδονία;

Πού ήσουν περήφανε Ελληνικέ λαέ όταν σε έδεσαν χειροπόδαρα με μνημόνια για Ενενήντα εννέα χρόνια … Γιατί δεν βγήκες κατά εκατομμύρια στους δρόμους όπως στη Θεσσαλονίκη και χθες στην Αθήνα;

«Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος, είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του, την κουλτούρα του, την Ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία,
να κατασκευάσει μια νέα παιδεία, να επινοήσει μια νέα ιστορία …
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα».
Μίλαν Κούντερα, 
«To Βιβλίο του Γέλιου και της Λήθης»

Κι εμείς φίλε ξεχάσαμε την Ελλάδα… γιατί η Ελλάδα φίλε πεθαίνει… την σκοτώνουμε κάθε μέρα που περνά.

Υ.Γ.: Η πρώτη φράση είναι από την ταινία του Θ. Αγγελόπουλου «Το βλέμμα του Οδυσσέα»

Σχόλια

σχόλια