Χρώματα και ευαισθησία από τον Θανάση Τζιμούλη

Χρώματα και ευαισθησία από τον Θανάση Τζιμούλη

Με αρκετούς Τρικαλινούς να την έχουν επισκεφθεί ήδη, άνοιξε τις πύλες της την περασμένη Παρασκευή η έκθεση ζωγραφικής του Αθανάσιου Τζιμούλη στο Μουσείο Τσιτσάνη.

Στην έκθεση που θα διαρκέσει έως 13 Σεπτέμβρη και θα είναι επισκέψιμη πρωινά μεταξύ 10:30 ως 13:30 και απογευματινά 18:30 ως 21:00μ.μ., παρουσιάζονται έργα εμπνευσμένα από σημεία της παλιάς πόλης των Τρικάλων. Σημεία που έπαιξαν ανελέητα με το χρόνο και κέρδισαν.  Σημεία που αποτελούν πραγματική τέχνη, δημιουργούν υψηλή αισθητική αλλά ταυτόχρονα κράτησαν και τη χρηστική τους αξία. Σε όλα τα έργα του ο ζωγράφος έχει τοποθετήσει ένα ρολόι πάνω σε αυτά δίνοντας μια άλλη διάσταση και στον χρόνο…

Μπροστά στην εικόνα της ήδη δημιουργηθείσας τέχνης,  τα υλικά δυσανασχετούν, επαναστατούν, εκτινάσσονται, τρέχουν να σωθούν. Χωρίς να θέλουν, δημιουργούν έτσι πολύχρωμα παλιά περίτεχνα κάγκελα, παράθυρα, γείσα σπιτιών, σκεπές, λάμπες, τοίχους αλλά και δέντρα και ξερόχορτα και ότι άλλο βρουν στο διάβα τους… σε μια προσπάθεια να μετρηθεί ο χρόνος…   Όλα όσα φιλοτεχνήθηκαν κάποτε και άντεξαν πολέμους, άντεξαν στο χρόνο και κυρίως άντεξαν τη λαίλαπα του εκμοντερνισμού και του νεόπλουτου κιτς.

Όπως ο ίδιος γράφει: «Ζω από άποψη σε μια μικρή σχετικά πόλη που ευτυχώς κατάφερε να  κρατήσει ελάχιστα από την παλιά της (των 4.000… χρόνων περίπου) αισθητική.

Ενοχλούμαι όταν βλέπω, γραμμένα κακόγουστα συνθήματα στα ιστορικά της τείχη και στα λίγα αναπαλαιωμένα σπίτια.

Σκουπίδια παντού, στους δρόμους στις πλατείες …στο πάρκο.

Παρατημένα και βανδαλισμένα τα διάφορα μνημεία της.

Ασέβεια σε ό,τι είναι κοινό…

Λέω λοιπόν, αν δεν μπορεί κανείς να κάνει, να παράγει, να δημιουργήσει κάτι καλό και όμορφο ας  μη χαλάει τουλάχιστον το υπάρχον…

Ζωγράφισα κάτι από την πόλη μας. Αποτείνω  έναν μικρό  προσωπικό φόρο τιμής στους καλλιτέχνες που ανά τους αιώνες δημιούργησαν, έχτισαν   όμορφους πέτρινους τοίχους, έκαναν περίτεχνα κάγκελα,  παράθυρα, πόρτες, καμάρες και γέφυρες… δείχνοντάς μας τι εστί αισθητική με την ελπίδα μέρα με τη μέρα να καλυτερέψει και η δικιά μας.

Στη ζωγραφική μου βάζω κυρίως λάδια, ακρυλικά και άλλα υλικά αφήνοντας να λειτουργήσει το ένστικτο στο στήσιμο των χρωμάτων χωρίς θεωρίες και ταμπέλες. Αν αρέσει σε δυο τρεις ακόμη είναι επιτυχία…»

Βιογραφικό

Ο Αθανάσιος Τζιμούλης γεννήθηκε στα Τρίκαλα όπου και συνειδητά επέλεξε να ζει.

Εκτός από τη ζωγραφική, δημιουργεί παιδικά βιβλία με παραδοσιακά παραμύθια και προσπαθεί με κάθε τρόπο να βάλει ένα λιθαράκι τέχνης και αισθητικής στα  παιδιά.

Σχόλια

σχόλια