Και τώρα Ελληναρά μου μπορείς να πας… για μπάνιο

Και τώρα Ελληναρά μου μπορείς να πας… για μπάνιο

Του Χρήστου Κοντού

Και τώρα που δώσαμε για τους πυρόπληκτους τον οβολό μας, που πήγαμε μια κονσέρβα, λίγα μακαρακόνια και μερικά φάρμακα από αυτά που είχαμε περίσσευμα στο ντουλάπι, και μάλιστα με επιδεικτικό τρόπο στην οργάνωση που είχε περισσότερο κόσμο ώστε να δούνε οι υπόλοιποι πως κάναμε το καθήκον μας,  βάλαμε αντηλιακό, φορέσαμε τα μαγιό μας και βουρ για τις παραλίες με ήσυχη τη συνειδησούλα μας.

Αθάνατε Ελληνα!!! εξάλλου και σε αυτή τη χώρα (όπως και στις υπόλοιπες βέβαια) τα επικοινωνιακά θαύματα κρατάνε τρεις μέρες. Αντε εδώ που έγινε ολοκαύτωμα και κάηκαν καμιά 100αρια νοματαίοι κράτησε μια βδομάδα.

Μεγάλε Ελληναρά που έριξες τις ευθύνες σε αυτούς που έχτισαν τα αυθαίρετα… και αν δεν είχε καεί κόσμος δεν θα είχες ούτε έναν ενδοιασμό να πεις: «Καλά να πάθει ο… φούστης που πήγε κι έχτισε πάνω στο κύμα και δεν άφησε ούτε ένα δρομάκι για τους άλλους».

Μόνο όταν φτάνει η ώρα του δικού σου λογαριασμού, όταν βλέπεις να σου παίρνει το σπίτι η τράπεζα γιατί το αγόρασες με δάνειο, όταν δεν έχεις λεφτά να σπουδάσεις το παιδί σου, όταν θες φακελάκι για να γίνεις καλά στο νοσοκομείο, μόνο τότε Ελληναρά μου ψάχνεις να δεις γιατί δεν ξεσηκώνονται οι υπόλοιποι, απέναντι σε ένα κράτος γλύφτιδων, ρουσφετιού, ρεμούλας, λαδώματος.

Ένα κράτος που δεν είναι άλλο παρά η ίδια σου η φάτσα, αυτή που κάθε πρωί καμαρώνεις στον καθρέφτη για το πόσο καλά τα κατάφερες, μέχρι να έρθει η σειρά σου.

Γιατί θα έρθει η σειρά σου αδιάφορε και μάγκα Ελληνα του καναπέ και των μεγάλων λόγων του καφενείου.

Θα έρθει και δεν είναι καθόλου μακριά και τότε μην κοιτάξεις δίπλα σου, μόνος θα είσαι…

Σχόλια

σχόλια