ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΪΤΣΙΔΗΣ: Παρά τα προβλήματα βλέπει Πύλη ελπίδας

ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΪΤΣΙΔΗΣ: Παρά τα προβλήματα βλέπει Πύλη ελπίδας

Αν κάτι που πρέπει να κρατήσει κανείς από την συνέντευξη του προέδρου του Εμπορικού Συλλόγου Πύλης κ. Κώστα Βοϊτσίδη, είναι η αισιοδοξία πως μπορούμε να τα καταφέρουμε ως χώρα, υπό προϋποθέσεις βέβαια. Ο ίδιος πιστεύει πως η επιστροφή πολλών νέων στον πρωτογενή τομέα θα σημάνει την «αναγέννηση της παραγωγικής διαδικασίας που είχαμε σαν λαός ξεχάσει.  Εκεί είναι και το στοίχημα της περιοχής αλλά και της χώρας γενικότερα». Τονίζει πως ο εμπορικός κόσμος της Πύλης δεν βγήκε τόσο τραυματισμένος όπως στα μεγάλα αστικά κέντρα και αυτό γιατί: «Προσέξαμε τις τιμές μας, μπήκαμε στη λογική των προσφορών και της καλύτερης τιμής στο ταμείο, κρατήσαμε σε ψηλά επίπεδα την ποιότητα, συμπιέσαμε τα κέρδη μας, επιβραβεύσαμε τη συνέπεια του καταναλωτή». Επισημαίνει την «έλλειψη εκπαίδευσης και συνεχούς επιμόρφωσης πάνω στις πωλήσεις» με αποτέλεσμα να έχει γεμίσει ο τόπος καφέ και… σουβλάκια, ενώ βλέπει ως διέξοδο από την κρίση την πάταξη της φοροδιαφυγής.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΚΟΝΤΟ

  1. 1. Η Πύλη από τις αρχές του περασμένου αιώνα μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του ’80 θα έλεγε κανείς, αποτελούσε το κύριο εμπορικό κέντρο ολόκληρου του ορεινού όγκου. Σε τι βαθμό ισχύει σήμερα αυτό;

– Κε Κοντέ, η Πύλη έχει πορεία ανάλογη μ’ αυτήν της Ελλάδας.  ‘Όπως όλοι οι Έλληνες νοιώθουμε περήφανοι για τις εποχές που η χώρα μας ήταν ο παγκόσμιος φάρος των τεχνών, του λόγου, του εμπορίου και της δημιουργίας, έτσι και οι  Πορτινοί  ζούνε με τις αναμνήσεις του σχετικά πρόσφατου παρελθόντος που ήταν το εμπορικό και όχι μόνο κέντρο του ορεινού όγκου. Σήμερα προσπαθεί να ανακτήσει τμήμα της λάμψης που είχε, αν και πραγματικά είναι πάρα πολύ δύσκολο. Οι λόγοι πολλοί. Κατ’ αρχάς σημαντικό ρόλο έπαιξε το φαινόμενο της   αστυφιλίας  που παρατηρήθηκε συνολικά στη χώρα από τα μέσα της δεκαετίας του ΄70 και εδώ. Ο πιο εύκολος τρόπος ζωής στα αστικά κέντρα ερήμωσε σταδιακά τα χωριά με αποτέλεσμα αυτά να κατοικούνται κυρίως από συνταξιούχους. Έκλεισαν σχολεία σε χωριά που άλλοτε είχαν 100 και 150 παιδιά.

Τα τελευταία χρόνια όμως λόγω της ύφεσης βλέπουμε αρκετούς συντοπίτες μας να επιστρέφουν πίσω – οι περισσότεροι εξ’ αιτίας της ανεργίας – πράγμα που δημιουργεί ελπίδα για πληθυσμιακή ενδυνάμωση του τόπου. Ασχολούνται με τον πρωτογενή τομέα και αυτό πιστέψτε με είναι το κέρδος. Η αναγέννηση της παραγωγικής διαδικασίας που είχαμε σαν λαός ξεχάσει.  Εκεί είναι και το στοίχημα της περιοχής αλλά και της χώρας γενικότερα.

 

  1. Το ότι η Πύλη είναι πλέον έδρα ενός τόσο μεγάλου δήμου, σε έκταση τουλάχιστον, έχει ανεβάσει τη δουλειά σας;

– Σε κάθε τόπο την κίνηση καθορίζουν δύο πράγματα. Η παρουσία διοικητικών υπηρεσιών και τραπεζών από τη μια και εμπορικών επιχειρήσεων από την άλλη.  Η Πύλη δεν στερείται τίποτε από τα παραπάνω με αποτέλεσμα να υπάρχει η κίνηση που αυξήθηκε λόγω της έκτασης του δήμου. Βέβαια τα αποτελέσματα δεν είναι τα αναμενόμενα  στο εμπορικό κομμάτι, λόγω της ύφεσης που βιώνουμε ως χώρα συνολικά τα τελευταία εφτά χρόνια.

Γίνονται επιχειρηματικές κινήσεις στην πόλη αλλά και την ευρύτερη περιοχή, κινήσεις  που πιστοποιούν τη δυναμική που κρύβει η Πύλη.

 

  1. Πόσα μέλη αριθμεί σήμερα ο Σύλλογός σας;

– Τα τελευταία χρόνια με τη μάστιγα των λουκέτων που σαρώνει όλη την Ελλάδα, έχουμε κι εδώ μείωση του επιχειρείν. Σήμερα ο σύλλογος έχει σχεδόν διακόσια μέλη.

 

  1. Από την αρχή της κρίσης μέχρι σήμερα, υπήρξαν μεταβολές; Είχαμε λουκέτα;

Ακούστε κε Κοντέ. Σε σχέση με άλλες περιοχές τα λουκέτα ήταν λίγα. Σε αυτό συνετέλεσε η μορφή των τοπικών επιχειρήσεων που ήταν και είναι κυρίως αυτοαπασχολούμενοι. Με λίγα έξοδα. Αυτό καθιστά τις επιχειρήσεις πιο ευέλικτες και ανθεκτικές.

Συνηθίζεται να λέγεται στην επιχειρηματικότητα ότι το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. Αυτό όμως από μόνο του ακυρώθηκε εν μέρει τα χρόνια της κρίσης αρκεί να  αναλογιστεί κανείς πόσες μεγάλες επιχειρήσεις κατέβασαν ρολά, αλλά και πόσες πολυεθνικές ανέστειλαν τη δραστηριότητά τους στην Ελλάδα.

Το κέρδος από την κρίση είναι η διαφορά προσέγγισης των καταναλωτών από εμάς.  Προσέξαμε τις τιμές μας, μπήκαμε στη λογική των προσφορών και της καλύτερης τιμής στο ταμείο, κρατήσαμε σε ψηλά επίπεδα την ποιότητα, συμπιέσαμε τα κέρδη μας, επιβραβεύσαμε τη συνέπεια του καταναλωτή.

Ξέρετε τους καταναλωτές τους γνωρίζουμε με τα μικρά τους ονόματα και αυτό δημιουργεί μια σχέση όχι τυπική εμπόρου προς πελάτη, αλλά φιλική.

 

  1. Ποια είναι τα κυριότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι Έμποροι της Πύλης;

– Κατ’ αρχάς το νούμερο ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζει η εμπορική κοινότητα από άκρου εις άκρος της επικράτειας, είναι η έλλειψη ρευστότητας. Οι συνεχείς μειώσεις των μισθών και των συντάξεων από το 2010 και μετά σε συνάρτηση με την ανεργία που δυστυχώς είναι καρφωμένη στα επίπεδα του 25% στερούν από την αγορά την κινητήρια δύναμή της. Το χρήμα.  Ταυτόχρονα οι πέραν κάθε λογικής φορολογικές υποχρεώσεις όλων μας προς το κράτος, καθιστούν την εμπορική ατμόσφαιρα αποπνικτική.

Η έλλειψη εκπαίδευσης και συνεχούς επιμόρφωσης πάνω στις πωλήσεις  είναι το αδύνατο σημείο για την εμπορική κοινότητα. Υπήρχε και υπάρχει ακόμη και σήμερα η νοοτροπία «θα ανοίξω ένα μαγαζί, θα βγάλω ένα μεροκάματο». Όμως δεν είναι έτσι. Χωρίς τη στοιχειώδη έρευνα αγοράς – τι λείπει από την αγορά δηλαδή – ξεφυτρώνουν συνεχώς σουβλατζίδικα και καφέ πολύ περισσότερα από όσα μπορεί να σηκώσει ο τόπος.  Έτσι τα διακόσια ευρώ για παράδειγμα που θα ξοδευτούν για σουβλάκια σε μια μέρα στην Πύλη, μοιράζονται από τους εφτά στους δέκα. Η ίδια καταναλωτική πίτα περισσότεροι οι διεκδικητές, άρα λιγότερα έσοδα. Και πάει λέγοντας.

Ένα άλλο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η τοπική αγορά είναι η φτωχή ανταπόκριση στο νέο περιβάλλον πληρωμών  με την προμήθεια POS. Των μηχανών αποδοχής χρεωστικών και πιστωτικών καρτών.  Υπάρχει κι εδώ το γνώρισμα της φυλής, «άστο πιο πίσω» και ως συνήθως τρέχουμε στο τέλος να προλάβουμε τις προθεσμίες.

Η αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών από την 1 Ιανουαρίου 2017 – θυμίζω ότι η Πύλη υπόκειται στο ευνοϊκό καθεστώς ΟΓΑ – είναι ένα θέμα που θα χρειαστεί να αντιμετωπιστεί ψύχραιμα.   Η διακίνηση φημών μόνο πανικό μπορεί να ενσπείρει. Ο εμπορικός σύλλογος συλλέγει πληροφορίες από εγκυκλίους που εκδίδονται και θα εκδοθούν, ώστε να ενημερώσει πολύ σύντομα τα μέλη του υπεύθυνα – όπως κάνει πάντοτε άλλωστε – για το τι θα ισχύσει,

 

  1. Σε επίπεδο δήμου υπάρχουν θέματα που χρήζουν επίλυσης;

– Η αποπληρωμή των προμηθευτών του δήμου έχει σημαντικά βελτιωθεί ως προς το χρόνο αναμονής, βοηθώντας έτσι τις τοπικές επιχειρήσεις στο δύσκολο οικονομικό περιβάλλον που ζούνε. Μην ξεχνάμε πως μιλάμε για τον μεγαλύτερο πελάτη της περιοχής.

Τώρα σε γενικότερο επίπεδο η Πύλη είναι «πέρασμα» για τον υπέροχο πανελλαδικά ορεινό όγκο και τίποτε άλλο. Παραμένει ένα πέρασμα χωρίς να εισπράττει κάτι από τους διερχόμενους. Η ανάπτυξη της παρόχθιας περιοχής του Πορταϊκού ποταμού με το φιλόδοξο project του δήμου με τίτλο «το πάρκο των γεφυρών» είναι η καταλυτική παρέμβαση που μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα στην περιοχή.

Αυτό σε συνάρτηση με την επαναλειτουργία του φυλασσόμενου τμήματος του Κόζιακα για κυνηγητική εκμετάλλευση (ενός ακριβού χόμπι), αλλά και την οριστική διευθέτηση για τη λειτουργία του εργοστασίου παραγωγής ενέργειας της ΔΕΗ στη Μεσοχώρα και τη δημιουργία της ομώνυμης λίμνης δημιουργούν προσδοκίες.

Βλέπετε όλα άπτονται της πολιτικής βούλησης για επίλυση ή διαιώνιση της μη λύσης.

 

  1. Πάμε λίγο στην γενικότερη κατάσταση. Πιστεύετε πως υπάρχει ελπίδα ανάκαμψης με την πολιτική που εφαρμόζεται σήμερα;

– Ρωτάτε κάτι σε άνθρωπο που εκπροσωπεί το τελευταίο ίσως τμήμα της ελληνικής κοινωνίας που έχει ακόμη κάποια ψήγματα αισιοδοξίας.

Ξέρετε κε Κοντέ ο κάθε επιχειρηματίας όταν κάθε πρωί ξεκλειδώνει την επιχείρησή του ελπίζει το καλύτερο. Όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης όσοι αντέξαμε και είμαστε πολλοί διατηρήσαμε σε μικρότερο βέβαια  απόθεμα της ελπίδα πως κάτι μπορεί να αλλάξει.

Με θλίβει το γεγονός ότι φέραμε ξένους για να βάλλουν τάξη στα του οίκου μας. Αυτό είναι κατάντια. Λογικό είναι οι δανειστές να ζητάνε και ακραία πράγματα. Εξ’ άλλου εμείς τους έχουμε ανάγκη.

Το ό,τι έχουμε καταφέρει να ξοδεύουμε λιγότερα από αυτά που εισπράττουμε – ως χώρα – τα τελευταία χρόνια (πλεόνασμα) είναι ελπιδοφόρο.

Από την άλλη η υπερβολική φορολόγηση πρέπει να αναστραφεί. Πως θα γίνει αυτό; Με την αύξηση των εσόδων που μόνο ένας τρόπος υπάρχει. Συναλλαγές μόνο με πλαστικό χρήμα. Θα σας αναφέρω ένα νούμερο για να καταλάβετε τις απώλειες. Υπολογίζεται ότι ο ετήσιος ΦΠΑ που εισπράττεται και δεν αποδίδεται (συναλλαγές άνευ παραστατικών) είναι στα 7 δις ευρώ.  Το 30% να κατόρθωνε το κράτος να εισπράξει – περί τα δύο δις ευρώ – καταλαβαίνετε το κέρδος που θα είχαμε όλοι. Στην ουσία μιλάμε για έναν …ΕΝΦΙΑ. Χρήματα δηλαδή που θα μπορούσαν να διοχετευθούν   στην αγορά δημιουργώντας υπεραξία.  Δηλαδή πλαστικό χρήματα από χθες.

Ακόμη η διευθέτηση του θέματος του χρέους και των μειώσεων των πλεονασμάτων των επόμενων ετών θα δημιουργήσει χαραμάδα μείωσης της υπέρμετρης φορολογίας αλλά και κατεύθυνσης χρημάτων προς τις δημόσιες επενδύσεις, άρα δημιουργία θέσεων εργασίας, μεγάλωμα δηλαδή της καταναλωτικής πίτας.

Βλέπετε όλα έχουν να κάνουν με τη μείωση της φορολογίας αφού όμως αντικατασταθούν τα φορολογικά  ποσά με τα έσοδα από την πάταξη έκνομων συναλλαγών.

 

  1. Τι πρέπει κατά τη γνώμη σας να γίνει για τον εμπορικό κόσμο;

– Η επιμονή στην επιχειρηματικότητα είναι ο μόνος δρόμος που ξέρουμε και μπορούμε να ακολουθήσουμε. Τα χρόνια της ύφεσης μας έκαναν σοφότερους και πιο ευρηματικούς. Κοιτάζοντας πίσω στο πρόσφατο παρελθόν και ερχόμενοι προς τις μέρες μας όλοι μας μπορούμε να σταθούμε στα λάθη και τις αστοχίες μας από τη μια και τις σωστές αποφάσεις μας από την άλλη.

Αν κάτι κρατάμε από τη δύσκολη περίοδο που βιώσαμε και εξακολουθούμε να βιώνουμε, είναι η ανάδειξη του ανταγωνισμού σε πρώτιστο μέλημα. Σε αυτό το δεδομένο πρέπει να χτίσουμε το μελλοντικό επιχειρείν.

Το εμπορικό κορμί κε Κοντέ κατά την περίοδο της κρίσης δέχτηκε πολλά χτυπήματα. Φέρει πολλά τραύματα. Όμως η ελπίδα της ίασης εξακολουθεί να υπάρχει αφού παραμένει ζωντανό. Αφού εξακολουθεί να αναπνέει.

Σας ευχαριστώ.

 

Σχόλια

σχόλια