Ο «Θείος Βάνιας» γέμισε το Πνευματικό Κέντρο

Ο «Θείος Βάνιας» γέμισε το Πνευματικό Κέντρο

Μια από τις πιο πετυχημένες παραστάσεις της χρονιάς, ήταν η χθεσινοβραδινή στο Πνευματικό Κέντρο Τρικάλων με το θεατρικό έργο «Θείος Βάνιας» του Αντον Τσέχωφ.

Οι ηθοποιοί Γιάννης Φέρτης, Γιάννης Βόγλης, Στέλιος Μάϊνας, Έρση Μαλικένζου, Μαρίνα Ψάλτη, Μελίνα Βαμβακά, Αλεξία Καλτσίκη, Χάρης Χαραλάμπους, καθήλωσαν τους Τρικαλινούς θεατρόφιλους, αποδεικνύοντας πως όλες οι παραστάσεις των μεγάλων θιάσων στην επαρχία, δεν είναι μία ακόμη… «αρπαχτή»

Ο Θείος Βάνιας (1896-7), γραμμένος την ίδια περίπου εποχή με τον Γλάρο, αποτελεί ίσως το πιο «τσεχωφικό» από τα έργα του κορυφαίου Ρώσου ποιητή των λεπτότατων αποχρώσεων, και συμπυκνώνει εκρηκτικά το υπαρξιακό αδιέξοδο του φαινομένου που ονομάζεται «άνθρωπος», μέσα στον χώρο και τον χρόνο. Οι ήρωές του, μικροί και «γκρίζοι» αλλά παρόλα αυτά γνήσιοι και αναγνωρίσιμοι στη λεπτομέρεια και την πολυπλοκότητά τους, αναζητούν απελπισμένα το νόημα της ζωής, φλερτάρουν με τα όριά τους, επιδίδονται σ’ ένα ιλαροτραγικό κυνήγι ευτυχίας, αποζητούν την ελπίδα που θα νικήσει την καθημερινή φθορά – ένα υποκατάστατο της χαμένης, της σπαταλημένης τους ζωής. Ο έρωτας μοιάζει ιδανικό παυσίπονο ευτυχίας. Ωστόσο και αυτός μένει ανεκπλήρωτος. Οι ήρωες του Θείου Βάνια θέλουν αλλά δεν μπορούν να ξεφύγουν από το τέλμα. Με τις απονενοημένες πράξεις τους, τις εύγλωττες σιωπές τους, τις έντονες εσωτερικές συγκρούσεις τους, οι άνθρωποι του Τσέχωφ ισορροπούν ανάμεσα στην ευτυχία και τη δυστυχία, το τραγικό και το γελοίο, την ελπίδα και την απελπισία, το φως και το σκοτάδι, ιδανικοί «πρωταγωνιστές» στο διαχρονικό τσίρκο της ανθρώπινης  υπαρξιακής περιπέτειας.

Σχόλια

σχόλια