ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Τρικάλων: Νίκος Μπελογιάννης

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Τρικάλων: Νίκος Μπελογιάννης

«Η πληγή μας μεγαλώνει μέρα με τη μέρα, το ίδιο κι η πίστη μας.
Θα φέρουμε την κληρονομιά σου στους ώμους μας,
ως την πόρτα του ήλιου, Μπελογιάννη.
Καλημέρα αδέρφια μου.
Καλημέρα ήλιε
Καλημέρα κόσμε.
Ο Μπελογιάννης μας έμαθε άλλη μια φορά/
πώς να ζούμε και πώς να πεθαίνουμε.»
Γ. Ρίτσος
   Στις 30 του Μάρτη 1952, μέρα Κυριακή, μέρα που ούτε κι αυτοί οι Γερμανοί δεν έκαναν εκτελέσεις, ο Νίκος Μπελογιάννης και οι σύντροφοί του, Δημήτρης Μπάτσης, Νίκος Καλούμενος και Ηλίας Αργυριάδης, πέφτουν νεκροί από τις σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος.
   Το παράγγελμα γι’ αυτή την πολιτική δολοφονία θα αποτελεί αιώνιο στίγμα για το καθεστώς της αμερικανοκρατίας και το πολιτικό σύστημα της ολιγαρχίας στην Ελλάδα. Το «πυρ» για τη διάπραξη αυτού του στυγερού εγκλήματος διατάχτηκε από το μετεμφυλιακό καθεστώς της άρχουσας τάξης της Ελλάδας μαζί με τους Αμερικανούς συμμάχους της. Η κυβέρνηση Πλαστήρα, το παλάτι, το στρατιωτικό και παραστρατιωτικό κατεστημένο, πριν από ακριβώς 63 χρόνια, εκτέλεσαν τον Μπελογιάννη.
‘Όλοι σχεδόν οι αστοί οικονο­μολόγοι προσπαθούν να πείσουν τον κόσμο ότι μια ανοιχτή χρεοκο­πία θα κατάστρεφε την πίστη και τα οικονομικά της Ελλάδας.Όχι όμως μία αλλά εκατό φορές να λέγαμε στους ομολογιούχους ότι δεν έχουμε να τους πληρώσουμε, πάλι δεν θα παθαίναμε την οικονομική, εθνική και ηθική ζημιά πού πάθαμε με τις ατέλειωτες κι εξευτε­λιστικές για την αξιοπρέπεια της χώρας μας συζητήσεις».
Αυτές τις μέρες που ζούμε τη δικτατορία των αγορών και την τρομοκρατία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των «δανειστών», στην εποχή του ολοκληρωτικού καπιταλισμού και της πιο βάρβαρης επίθεσης που έχει δεχθεί ποτέ ο κόσμος της εργασίας, ας μην ξεχνάμε ποτέ ποιος υπήρξε ο Νίκος Μπελογιάννης και τι έγραφε στο βιβλίο του» ΤΟ ΞΕΝΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ» , για τη χρεοκοπία του 1932.
Ας μην ξεχνάμε ποτέ τις αναλύσεις και τη σκέψη του, τη συνεισφορά και τη συμβολή του στο κομμουνιστικό κίνημα, σε μια χώρα που ζούσε με «ιδιώνυμα», με δικτατορία Μεταξά, με Ακροναυπλία, με εξορίες, φυλακίσεις και βασανιστήρια, με Πόλεμο και Κατοχή, με Αμερικανοκρατία και Τσώρτσιλ, με ναπάλμ, Βαν Φλιτ και Σκόμπυ…
μα και με χιλιάδες αγωνιστές που ρίχθηκαν στη μάχη για μια καλύτερη ζωή, για μια δίκαια κοινωνία, για μια πατρίδα ελεύθερη κι ανεξάρτητη, με το λαό αφέντη στη γη του, χωρίς ξένους και ντόπιους δυνάστες.
Χιλιάδες αγωνίστριες και αγωνιστές που ρίχθηκαν ολόψυχα στις μάχες, στους χώρους δουλειάς, στις πόλεις, στα χωριά και στα βουνά, τα έβαλαν με δικτατορίες και στρατεύματα κατοχής, με ναζί και γερμανοτσολιάδες, πήραν τα όπλα και πολέμησαν, μορφώθηκαν και μόρφωσαν, ανέπτυξαν πολιτισμό και όργανα λαϊκής αυτοδιοίκησης, δημιούργησαν το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ, την ΕΠΟΝ και τον ΔΣΕ και στάθηκαν όρθιοι μπροστά σε διώξεις, «στημένα» δικαστήρια, φυλακίσεις, εξορίες, βασανιστήρια και στα εκτελεστικά αποσπάσματα ακόμη…
Τέτοια τέκνα, της καλύτερης γενιάς που έζησε σε αυτόν τον τόπο, αποτέλεσαν οι Μπελογιάννης, Καλούμενος, Αργυριάδης και Μπάτσης.
 
63 χρόνια μετά την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη και των συντρόφων του, η μνήμη τους παραμένει άσβεστη, τα οράματα και τα ιδανικά τους ζωντανά και ανεκπλήρωτα και η θυσία τους συγκινεί και εμπνέει χιλιάδες νέους κομμουνιστές και αγωνιστές.
Η στράτευσή τους στα ιδανικά και τις ιδέες της κοινωνικής απελευθέρωσης και του κομμουνισμού, η ασυμβίβαστη ζωή τους, η λεβέντικη στάση και η υπέρτατη θυσία τους, μας συγκλονίζουν και μας εμπνέουν. 
«Εμείς αγαπάμε την Ελλάδα και το λαό της περισσότερο από εκείνους που μας κατηγορούν. Το αποδείξαμε τότε που η λευτεριά, η ανεξαρτησία και η εδαφική ακεραιότητα βρίσκονταν σε κίνδυνο. Παλεύουμε για να ξημερώσουν και για την πατρίδα μας καλύτερες μέρες, χωρίς πείνα και πόλεμο. Κι αν χρειαστεί θυσιάζουμε γι’ αυτό και τη ζωή μας».
«Τα δικαστήριά σας είναι δικαστήρια σκοπιμότητας. Γι’ αυτό δε ζητώ την επιείκειά σας. Αντικρίζω την καταδικαστική σας απόφαση με περηφάνια και ηρεμία. Με το κεφάλι ψηλά θα σταθώ μπροστά στο εκτελεστικό σας απόσπασμα. Αλλά είμαι σίγουρος πως θα ‘ρθει η μέρα, που οι ίδιοι δικαστές που τώρα με δικάζουν, θα ζητήσουν χάρη απ’ τον ελληνικό λαό. Δεν έχω άλλο τίποτε να πω».
«Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά ‘χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό.
Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ’ τη ζωή.
Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση.
Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη…»
Τα λόγια του Νίκου Μπελογιάννη μας συγκινούν, μας καλούν να θυμόμαστε από που προερχόμαστε και προς τα που βαδίζουμε!
Να ανατρέψουμε την καπιταλιστική βαρβαρότητα και να ανοίξουμε το δρόμο για την κομμουνιστική απελευθέρωση!
ΑΙΩΝΙΑ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ!
ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΤΡΙΚΑΛΩΝ

Σχόλια

σχόλια