Ούτε real politic ούτε left liberal, μόνο σύστημα

Ούτε real politic ούτε left liberal, μόνο σύστημα

Δεν πέρασαν ούτε δύο μήνες από το τελικό αδιέξοδο στις συνομιλίες Ποταμιού και Δημοκρατικής Συμπαράταξης κυρίως, για την μέχρι τότε διαφαινόμενη δημιουργία σχηματισμού ενός νέου φορέα στον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ. Το συμπέρασμα από τις τότε προσπάθειες και αυτό που τελικά έμεινε στον «απελπισμένο» ψηφοφόρο του πολιτικού κέντρου που νοιώθει ασκεπής και άστεγος είναι ότι  οι κορυφές των κομματικών πυραμίδων προσπάθησαν να κρατήσουν τις θέσεις τους, κοινώς την καρέκλα τους, στο κόμμα και στη Βουλή.

Επίσης δεν πέρασαν ούτε δέκα μέρες από την διαφαινόμενη πολιτική  ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα των τηλεοπτικών αδειών με την καθεστωτική αντίληψη περί διοικήσεως του Παππά να συνθλίβεται στην επίμονη άρνηση της αντιπολίτευσης να συναινέσει στο απόλυτο και στο μηδενιστικό.

Η ουσιαστική οπισθοχώρηση όμως του ΣΥΡΙΖΑ που αποδέχτηκε πλήρως την απόφαση του ΣτΕ αλλά και η συγκρότηση του ΕΣΡ με πρόσωπα που προταθήκαν τελικώς από την αντιπολίτευση δεν ανέδειξε μόνο πολιτικές συναίνεσης αλλά  και πιθανές αόρατες δια γυμνού οφθαλμού συμφωνίες που σχετίζονται με την διατήρηση των κομματικών status και την δημιουργία αναχωμάτων στην κεντροδεξιά άνοδο του Μητσοτάκη ο οποίος δημοσκοπικά φαίνεται να είναι ο επόμενος πρωθυπουργός.

Και τι εννοώ μ’ αυτό; Το συστημικό μοντέλο της διαχείρισης εξουσίας στην Ελλάδα με δυο εναλλασσόμενα κόμματα, πρώτα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και τώρα ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, διατηρεί την κυριαρχία του, με δυνάμεις που δεν είναι εύκολα αντιληπτές αλλά είναι απολύτως κατευθυνόμενες και χειραγωγούμενες από πρόσωπα και καταστάσεις ώστε να υπάρχει πάντα μια φαινομενική τουλάχιστον ισορροπία.

Στην πολιτική σκακιέρα λοιπόν, πέρα από την παρούσα διαχείριση της πολιτικής και οικονομικής κατάστασης, υπάρχει ήδη η επόμενη μέρα. Μία ημέρα όμως που δεν είναι ίδια για όλους του παίχτες. Πολύ σωστά ο Παπαχρήστος των «Νέων» θέτει το λιγότερο τους προβληματισμούς του, όχι ντε και καλά τη συνάντηση Λαλιώτη-Σπίρτζη, για την στάση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ –ΠΟΤΑΜΙΟΥ στην συγκρότηση του ΕΣΡ, τις επιλογές του Τσίπρα στον ανασχηματισμό που δεν είχε γενίτσαρους πρώην Πασόκους αλλά και την χαλαρή αντιμετώπιση τον οικονομικό διευθυντή του ΠΑΣΟΚ  στην  Εξεταστική Επιτροπή για τα δάνεια των κομμάτων.

Δεδομένου της δημοσκοπικής διολίσθησης του ΣΥΡΙΖΑ και της ανόδου της Ν.Δ. με απευθείας μεταφορά ψηφοφόρων από το ένα κόμμα στο άλλο  με τα υπόλοιπα κόμματα να ασθμαίνουν, τείνει να γίνει δύσκολη η επόμενη ημέρα για τον ΣΥΡΙΖΑ και την διατήρηση θέσεων εξουσίας. Λείπει το ανάχωμα, το εμπόδιο για την ανεξέλεγκτη πτώση και την εκλογική συντριβή του.

Ο τακτικιστής Τσίπρας έχει βρει τη λύση και δεν απομένει τίποτε άλλο παρά να κάνει μια ακόμη στροφή 180 μοιρών προκειμένου να παίζει ρόλο και μετά την ήττα. Και έχει ήδη αρχίσει να στρίβει το καράβι όπως και τόσες άλλες φορές στην δίχρονη παραμονή του στην κυβέρνηση. Το ανάχωμα έχει όνομα και λέγεται μεσαίος χώρος, ο μεγάλος αλλά κατακερματισμένος και βαθιά πληγωμένος μεσαίος χώρος ο οποίος στην προσπάθεια του να αποτινάξει από πάνω την δεξιά συμπόρευση  πιθανό να γίνει μισοσπασμένο δεκανίκι του Τσίπρα.

Δεν είναι σίγουρο ότι θα πετύχει, αλλά ο Τσίπρας έχει ήδη  επενδύσει στο σύστημα και έκανε τις πρώτες κινήσεις και στην συγκρότηση του ΕΣΡ και στην απομάκρυνση πασοκογενών στον ανασχηματισμό και στο σκοτεινό θέμα των κομματικών δανείων. Δεν τον ενδιαφέρει ούτε το real politic ούτε το left liberal ούτε καν η κεντροαριστερά πόσο μάλλον το «αριστεροχώρι». Τον ενδιαφέρει μόνο το σύστημα.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΝΤ.ΚΡΕΜΜΥΔΑΣ

Σχόλια

σχόλια