Ξεχάστε τους ηγέτες, μόνο… μετριότητες

Ξεχάστε τους ηγέτες, μόνο… μετριότητες

Μέσα στα ελάχιστα πράγματα που μπορεί να αξιολογήσει κανείς θετικά τον μήνα Αύγουστο που από χθες μας άφησε, είναι οι διεργασίες στον χώρο της κεντροαριστεράς για νέο ηγέτη.

Δεν θα πρέπει εξάλλου να ξεχνάμε πως κυβερνητικά, για δεκαετίες τώρα, η χώρα είχε αναφορά στο χώρο του κέντρου και αν θέλετε δείχνει τον τρόπο που ψηφίζει ο Ελληνας πολίτης. Δεν είναι εξάλλου τυχαία και η στροφή της Ν.Δ. προς αυτή την κατεύθυνση που προσπαθεί να μετατραπεί σε ένα ευρωπαϊκό λαϊκό κόμμα καταλαμβάνοντας τον χώρο της κεντροδεξιάς.

Στη λογική αυτή, στη δημιουργία ενός σοσιαλδημοκρατικού κόμματος ελπίζει και η προσπάθεια που γίνεται τώρα, από όσους απαρτίζανε τη Δημοκρατική Συμπαράταξη και δεν είναι άλλοι από το πρώην ΠαΣοΚ που απλά είχε διαλυθεί σε ομάδες, ομαδούλες και κόμματα.

Όλα μέχρι εδώ ωραία και μάλιστα επιθυμητά θα έλεγε κανείς. Όμως η πληθώρα των υποψηφίων που κανονικά θα έπρεπε να έχει θετικό πρόσημο… μάλλον προβληματίζει.

Φώφη Γεννηματά, Γιώργος Καμίνης, Γιάννης Ραγκούσης, Γιάννης Μανιάτης,  Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, Σταύρος Θεοδωράκης και Νίκος Ανδρουλάκης.

Ολοι αυτοί δεν θυμίζουν (αν και κάποιοι αρκετά νέοι ηλικιακά), το παλιό; Δεν αποπνέουν μια μούχλα, και κάποιοι μια σαπίλα ενός πολιτικού χώρου που έχει καταρρεύσει με ένα σωρό αμαρτίες μαζί;

Αλήθεια ποιος από αυτούς μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο εμπνευσμένος ηγέτης που θα πάρει στις πλάτες του αυτόν τον κεντροαριστερό χώρο και θα τον οδηγήσει μπροστά, με καινούργιες ιδέες και οράματα που θα δώσουν ελπίδα στον Ελληνικό λαό την οποία έχει ξεπουλήσει με τον χειρότερο τρόπο ο Τσίπρας;

Μα η Ν.Δ. τι έχει; Θα πούνε κάποιοι… Είναι εμπνευσμένος ο Μητσοτάκης; Φυσικά και όχι… Για αυτό και στις επόμενες εκλογές θα κληθούμε να ψηφίσουμε τον καλύτερο διαχειριστή, αυτόν που θα κάνει ότι του λένε οι δανειστές καλύτερα από τον άλλο…

Οι μετριότητες θα συνεχίσουν να κυριαρχούν…

Σχόλια

σχόλια