Καλή χρονιά σε… πρώτο πρόσωπο

Καλή χρονιά σε… πρώτο πρόσωπο

Του Χρήστου Κοντού

Ισως είναι το πιο δύσκολο… άρθρο που καλούμαι κάθε χρόνο να γράψω. Είμαι μεγάλος πια για να μου αρκούνε τα παραμύθια και ευχολόγια.

Είμαι μεγάλος πια να ευχηθώ ειρήνη στον κόσμο όταν ο ίδιος είδα ζωγραφισμένη στα μάτια δεκάδων ανθρώπων της Συρίας την φρίκη του πολέμου.

Παιδιά να ταξιδεύουν μόνα χωρίς τους γονείς τους και κόσμο πιο εύπορο και μορφωμένο σε πολλές περιπτώσεις από τον δικό μας, να περιφέρεται στη χώρα μου ξυπόλυτος, αλλά αξιοπρεπής.

Είμαι μεγάλος πια να ευχηθώ ασφάλεια, όταν οι εικόνες από τις βομβιστικές επιθέσεις στην Ευρώπη, έχουν χαραχθεί στο μυαλό μου.

Θα ήμουν αφελής αν πίστευα πως η χρονιά ανάπτυξης που ευαγγελίζονται οι κυβερνώντες είναι αλήθεια και πραγματικότητα, με τα καταστήματα δίπλα και απέναντί μου να κλείνουν, με τους συνανθρώπους μου να έχουν ξεχάσει να γελούν, με όλο και μεγαλύτερα τμήματα του Ελληνικού πληθυσμού να μπαίνουν στην απόλυτη φτώχια. Με τον διπλανό μου να του έχουν κόψει το ρεύμα, την ίδια ώρα που η ΔΕΗ κάνει εκπτώσεις γιατί έχει χρεοκοπήσει από τους κηφήνες που την διοικούν.

Ακόμη και αυτό: «Καλά να είμαστε, να έχουμε την υγειά μας», ψεύτικο είναι. Δεν μπορείς να έχεις την υγειά σου σε μια χώρα που έχει χρεοκοπήσει, που το 30% δεν έχει να φάει και τα φακελάκια στα νοσοκομεία ακόμη υπάρχουν.

Το μόνο που μου έμεινε να ευχηθώ, είναι ΔΥΝΑΜΗ.

ΔΥΝΑΜΗ να ανατρέψουμε ότι μας καταστρέφει.

ΔΥΝΑΜΗ να ξυπνήσουμε από τον λήθαργο.

ΔΥΝΑΜΗ να κοιτάξουμε στα μάτια και να φτύσουμε κατάμουτρα τον κάθε πολιτικό απατεωνίσκο που μας κορόιδεψε, μας κοροϊδεύει και επιχειρεί να μας κοροϊδέψει πάλι.

Οφείλουμε να επιστρέψουμε στα παιδιά μας ότι τους κλέψαμε.

Καλή Χρονιά!!!

Σχόλια

σχόλια