Στο επίκεντρο τα σχέδια ΗΠΑ-ΝΑΤΟ στη Θεσσαλία

Στο επίκεντρο τα σχέδια ΗΠΑ-ΝΑΤΟ στη Θεσσαλία

Οι «Ευρωατλαντικοί σχεδιασμοί στην περιοχή και οι κίνδυνοι από την εμπλοκή της χώρας μας σε αυτούς» τέθηκαν στο επίκεντρο της εκδήλωσης που διοργάνωσε η Επιτροπή Ειρήνης Τρικάλων, στο πλαίσιο της καλύτερης ενημέρωσης των πολιτών για τις εξελίξεις και τα σχέδια ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και Ε.Ε..

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε σήμερα το απόγευμα στην αίθουσα του Μουσείου Τσιτσάνη και ομιλητής ήταν ο αντιπρόεδρος της ΕΕΔΥΕ Νίκος Ζώκας.

Παράλληλα, όπως τόνισε, σε όλους τους νομούς της Θεσσαλίας και σε όλη τη χώρα πραγματοποιούνται, από της Επιτροπές της ΕΕΔΥΕ, παρόμοιες αντιιμπεριαλιστικές – αντιπολεμικές εκδηλώσεις και δράσεις ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τους πολέμους του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της ΕΕ στην περιοχή μας.

Η εισήγησή του

Η ΕΕΔΕΥ συμμετείχε πρόσφατα σε μία πολύ σημαντική αποστολή αλληλεγγύης με το λαό της Συρίας. Στη Δαμασκό, μαζί με το ΠΣΕ κι εκπροσώπους δεκάδων άλλων κινημάτων ειρήνης από όλο τον κόσμο, μαζί με την ΠΟΔΝ και οργανώσεις νεολαίας από όλο τον πλανήτη, εκφράσαμε την αλληλεγγύη και υποστήριξή μας στο λαό της Συρίας, που επτά χρόνια τώρα βρίσκεται κάτω από την επίθεση των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ.

Δέχεται την ανηλεή επίθεση των δυνάμεων αυτών, αλλά και τοπικών δυνάμεων, όπως είναι η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία, το Ισραήλ, τα αντιδραστικά καθεστώτα και οι Μοναρχίες του Κόλπου.

Η δράση του ΠΣΕ θα συνεχιστεί το αμέσως επόμενο διάστημα με μία πολύ σημαντική διοργάνωση στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας, με μία διεθνή διάσκεψη ενάντια στις βάσεις των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ σε όλο τον κόσμο.

Η ΕΕΔΥΕ στηρίζει και θα πάρει μέρος και σ’ αυτήν την πρωτοβουλία, με σκοπό την αποκάλυψη του επιθετικού και εγκληματικού ρόλου του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Στην κατεύθυνση αυτή, όπως θα έχετε ήδη ενημερωθεί, η ΕΕΔΥΕ προχώρησε στην έκδοση μιας πολύ σημαντικής μπροσούρας για το ρόλο των δυνάμεων αυτών, ως εργαλεία της επίθεσης του κεφαλαίου ενάντια στους λαούς.

Η παρουσίαση της μπροσούρας θα γίνει στις 12 του Νοέμβρη στην Αθήνα, ενώ θα ακολουθήσει η πλατιά διάδοσή της σε όλη τη χώρα. Ταυτόχρονα η μπροσούρα θα μεταφραστεί και στην αγγλική γλώσσα, για να τη διαδώσουμε στις διεθνείς πρωτοβουλίες της οργάνωσής μας.

Πιστεύουμε, φίλες και φίλοι, ότι η έκδοση αυτή της ΕΕΔΥΕ μπορεί να συμβάλει στο άνοιγμα μιας ουσιαστικής συζήτησης για τις επικίνδυνες εξελίξεις στην περιοχή μας, για το χαρακτήρα και το ρόλο του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, στην αποκάλυψη του ρόλου των ευρωατλαντικών βάσεων και υποδομών στη χώρα μας, uα δώσει ώθηση στη δράση του αντιπολεμικού – αντιιμπεριαλιστικού κινήματος της χώρας μας.

Απευθύνουμε πλατύ κάλεσμα στις Επιτροπές Ειρήνης σε όλη τη χώρα, στους αγωνιστές του αντιπολεμικού – αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, στον κόσμο με τον οποίο συναντηθήκαμε όλο το προηγούμενο διάστημα στις πολύμορφες δράσεις και πρωτοβουλίες, στις ταξικές δυνάμεις του εργατικού κινήματος, στους μαζικούς φορείς του λαού και της νεολαίας να δυναμώσουμε τη δράση μας, να αξιοποιήσουμε και να διαδώσουμε με κάθε τρόπο αυτή την πολύ χρήσιμη έκδοση.
Συναγωνιστές και Φίλοι,

Στη βάση των αποφάσεων του πολύ σημαντικού 18ου Συνεδρίου της ΕΕΔΥΕ, που πραγματοποιήθηκε το Δεκέμβρη του 2017, πραγματοποιούμε σ’ όλη τη χώρα μια καμπάνια πλατιάς ενημέρωσης των μελών και των φίλων της ΕΕΔΥΕ, των τοπικών επιτροπών ειρήνης, των εργαζόμενων και των λαϊκών στρωμάτων γενικότερα, για την επικίνδυνη κατάσταση, που δημιουργούν οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και οι αντιπαραθέσεις στην περιοχή μας και στον πλανήτη ολόκληρο.

Στόχος μας να εκφραστεί η ανησυχία, η οργή και η αγανάκτηση, η αντίθεση του λαού μας σε οποιαδήποτε εμπλοκή της χώρας μας στους πολέμους και τις επεμβάσεις των ιμπεριαλιστικών οργανισμών. Ενάντια στις επιδιώξεις της ελληνικής άρχουσας τάξης για τη λεγόμενη «γεωστρατηγική αναβάθμιση» και μεγαλύτερη συμμετοχή της στο πλιάτσικο των λαών. Επιδιώξεις, τις οποίες υπηρετούν πρόθημα τόσο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όσο κι όλα τ’ άλλα κόμματα του αστικού πολιτικού τόξου.

Είναι εκκωφαντικός ο ήχος από τα τύμπανα του πολέμου στην περιοχή μας, συναγωνιστές και φίλοι. Ειδικά μάλιστα κάτω από το φως των τελευταίων γεγονότων έντονης όξυνσης. Εννοούμε ενδεικτικά:

– Τη συνεχιζόμενη επίθεση στη Συρία από ΗΠΑ, ΝΑΤΟ της ΕΕ, επίθεση που στοχεύει στο διαμελισμό της χώρας, διευρύνει το φόρο του αίματος και δημιουργεί νέα καραβάνια προσφύγων. Ο πόλεμος στη Συρία – αλλά όχι μόνο – φέρνει σε πολύ μεγάλο βαθμό αντιμέτωπες τις χώρες του ΝΑΤΟ με τη Ρωσσία, η οποία για τα δικά της πάντα συμφέροντα στηρίζει την κυβέρνηση της χώρας.

– Τις ωμές παρεμβάσεις των ΗΠΑ, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ με σκοπό την ένταξη της ΠΓΔΜ και όλων των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, σε αντιπαράθεση με τα συμφέροντα της Ρωσσίας.

– Τη μεγάλη συγκέντρωση ναυτικών και αεροπορικών δυνάμεων πολλών χωρών στη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, ειδικά ανοικτά της Συρίας, αλλά και στην ΑΟΖ της Κύπρου.

– Τα απανωτά επεισόδια εμβολισμoού ελληνικών πλοίων: στα Ίμια, έξω από τη Μυτιλήνη με τη σύγκρουση τουρκικού σκάφους με ελληνική κανονιοφόρο, τη παρεμβολή των τουρκικών πλοίων κατά την κατάθεση στεφάνου στα Ίμια από τον Έλληνα υπουργό Άμυνας.

– Το συνεχή αποκλεισμό ελληνικών νησίδων από τουρκικά πλοία.

– Την απαγόρευση από τουρκικά πολεμικά πλοία των εργασιών του ιταλικού γεωτρύπανου της ΕΝΙ στην κυπριακή ΑΟΖ και τις συνεχείς απειλές ενάντια στην Κυπριακή Δημοκρατία.

– Τις καθημερινές, εδώ και χρόνια, παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου και των χωρικών μας υδάτων από τουρκικά στρατιωτικά αεροπλάνα και πλοία.

– Την αμφισβήτηση ελληνικών νησιών και νησίδων και το «γκριζάρισμα» περιοχών στο Αιγαίο.

– Την κατάθεση επιστολής από την Τουρκία προς τον ΟΗΕ, με την οποία προχώρησε επισήμως, στην πλήρη αμφισβήτηση της ελληνικής και κυπριακής υφαλοκρηπίδας και του δικαιώματος του Καστελόριζου σε θαλάσσιες ζώνες.

Όλα αυτά συνιστούν επικίνδυνη κλιμάκωση των ενδοιμπεριαλιστικών αντιπαραθέσεων και της τουρκικής επιθετικότητας ενάντια στην πατρίδα μας. Κλιμάκωση, που ανησυχούμε έντονα, ότι μπορεί να φτάσει μέχρι και σε θερμό επεισόδιο, μέχρι και σε κατάληψη ελληνικού εδάφους.

Η τουρκική αστική τάξη νιώθει να ασφυκτιά μέσα στα πλαίσια της σημερινής Τουρκίας, ζητάει επέκταση προς τα ενεργειακά κοιτάσματα του Αιγαίου και της Αν. Μεσογείου. Το τουρκικό κράτος ασκεί επιθετική πολιτική ενάντια στην Κυπριακή Δημοκρατία εδώ και 44 χρόνια, όπου διατηρεί στρατό κατοχής . Στη Συρία και στο Ιράκ έχει επίσης στρατό κατοχής, ο οποίος διεξάγει εδώ και καιρό αιματηρές πολεμικές επιδρομές.

Είναι κατά συνέπεια απατηλό και αποπροσανατολιστικό αυτό, που λένε κυβερνητικοί παράγοντες και κόμματα της αντιπολίτευσης, ότι η επιθετικότητα του τουρκικού κράτους εκφράζει τα εσωτερικά του αδιέξοδα ή κάποια μεγαλομανή επιδίωξη του «σουλτάνου» Ερντογάν, όπως τον ονομάζουν.

Είναι εσκεμμένο λάθος, είναι ψέμα και συνειδητός αποπροσανατολισμός! Είναι ανάλογο με αυτό που λένε διάφοροι αστοί προπαγανδιστές, δήθεν «ιστορικοί» και αναλυτές, ότι ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος ξέσπασε λόγω ενός τρελού, φασίστα δικτάτορα – τον Χίτλερ ή τον Μουσολίνι.

Θέλουν να κρύψουν την ουσία του προβλήματος, ότι ο καπιταλισμός είναι αυτός που γεννά τους πολέμους και ότι ο πόλεμος είναι σύμφυτος με το σύστημα που ζούμε. Γι’ αυτό και το σύστημα αυτό πρέπει ν’ ανατραπεί!

Οι βλέψεις της αστική τάξη της Τουρκίας διασταυρώνονται και συγκρούονται με τις αντίστοιχες επιδιώξεις της ελληνικής αστικής τάξης. Οι ελληνικοί επιχειρηματικοί όμιλοι προσπαθούν να ανακτήσουν στις αγορές της περιοχής θέσεις και μερίδια, που τις έχασαν στα χρόνια της κρίσης, να κατακτήσουν και νέα αν είναι δυνατόν.

Η ελληνική αστική τάξη δεν είναι μικρή, άβουλη και εξαρτημένη, όπως θέλουν να την παρουσιάζουν μερικοί. Και αυτή ασφυκτιυά στα στενά όρια μιας αγοράς 11 εκατομμυρίων και μόνο και γι’ αυτό ψάχνει για επέκταση. Ίσως ποιο χαρακτηριστικό παράδειγμα γι’ αυτό είναι το εφοπλιστικό κεφάλαιο της χώρας μας.

Η λεγόμενη «στρατηγική αναβάθμιση», που προπαγανδίζουν η κυβέρνηση και οι άλλες αστικές δυνάμεις σημαίνει, ότι η Ελλάδα θέλει να πάρει μέρος στο μοίρασμα της περιοχής, μαζί με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ βεβαίως.

Αυτοί οι ανταγωνισμοί και η σύγκρουση συμφερόντων των αστικών τάξεων διαφόρων χωρών, το τονίζουμε είναι η πραγματική αιτία της έντονης αντιπαράθεσης και της πρόκλησης των πολέμων. Δεν είναι σε καμία περίπτωση τα παραμυθία, που μας πασάρουν οι διάφοροι αστοί αναλυτές ή οι διάφοροι εθνικιστές περί «προαιώνιας έχθρας» και «προαιώνιων εχθρών λαών».

Οι επιθετικές ενέργειες της Τουρκίας ενάντια στη χώρας μας έχουν επί της ουσίας την ανοχή των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της Δύσης – ΗΠΑ, ΝΑΤΟ κι ΕΕ. Όταν το ΝΑΤΟ, από τα πιο επίσημα χείλη, με τις δηλώσεις του Γ.Γ. του Στόλτενμπεργκ, δηλώνει όχι μόνο μια φορά, ότι εντός της Συμμαχίας δεν υφίστανται σύνορα, ότι στο Αιγαίο σύνορα δεν υπάρχουν κι ότι οποιαδήποτε διαφορά υπάρχει πρέπει να την επιλύσουν μόνα τους τα κράτη μεταξύ τους, αντιλαμβανόμαστε πόσο αληθείς και πόση σημασία έχουν οι κυβερνητικές διαβεβαιώσεις, ότι το ΝΑΤΟ και η ΕΕ είναι εγγυητές της εδαφικής ακεραιότητας και των συνόρων της χώρας μας. Στο ίδιο μήκος κύματος ομονοούν και τα άλλα κόμματα του αστικού τόξου.

Ταυτόχρονα, οι εξελίξεις στο λεγόμενο «Μακεδονικό» πρόβλημα – στις σχέσεις της χώρας μας με την ΠΓΔΜ δηλαδή – δείχνουν την επιδίωξη των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στο ΝΑΤΟ να εντάξουν στη λυκοσυμμαχία και στην ΕΕ το σύνολο των βαλκανικών χωρών. Να κυριαρχήσουν στον έλεγχο όλης της περιοχής. Να κατακτήσουν υπεροχή στην έντονη αντιπαράθεσή τους με τις νέες και ισχυροποιούμενες ιμπεριαλιστικές χώρες, Κίνα και Ρωσσία.

Το ΝΑΤΟ δεν κρύβει την προσπάθειά του να περικυκλώσει τη Ρωσσία. Να φτάσει μέχρι τα σύνορά της, εντάσσοντας στις γραμμές του συνεχώς και νέα κράτη. Γι’ αυτό άλλωστε δεν μάτωσε, δεν διαμελίσθηκε η Ουκρανία; Γι’ αυτό δεν μάτωσαν κι οι λαοί της Γεωργίας και της Νότιας Οσετίας πριν από μερικά χρόνια.

Σχετικά πρόσφατα μάλιστα οι ΗΠΑ εξάγγειλαν την ανασύσταση του 2ου Αμερικανικού Στόλου, με περιοχή δράσης το Βόρειο Ατλαντικό και τα όπλα στραμμένα προς τη Ρωσσία.

Στο θέμα των σχέσεών μας με την Τουρκία η κυβέρνηση σπέρνει τον εφησυχασμό στο λαό και τις ψεύτικες ελπίδες, ότι οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί θα τρέξουν να μας προστατεύσουν αν χρειαστεί, ενώ στο πρόβλημα με την ΠΓΔΜ, ως σημαιοφόρος του ΝΑΤΟ, σπεύδει να το κλείσει άρον άρον, με σκοπό την άμεση προώθηση των ΝΑΤΟϊκών σχεδιασμών. Είναι ψευδές και υποκριτικό το δήθεν ενδιαφέρον της κυβέρνησης, για την αποκατάσταση ομαλών σχέσεων μεταξύ των δύο κρατών και λαών.

Δεν είναι τυχαίος ο όρος, που χρησιμοποίησε ο Πρέσβεις των ΗΠΑ – Τζέφρι Πάιατ για τη χώρα μας, χαρακτηρίζοντάς την «γεωπολιτικού μεντεσέ» της περιοχής. Εννοώντας σαφώς το ρόλο του οικονομικού, πολιτικού και στρατιωτικού κρίκου για την προώθηση των σχεδίων των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Δεν είναι τυχαίο, ότι χαρακτηρίζει τη χώρα μας ως στενότερο σύμμαχο των ΗΠΑ στη περιοχή μας και ότι οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις ποτέ δεν ήταν σε καλύτερη θέση από σήμερα.

Στα πλαίσια αυτά, η κυβέρνηση τρέχει να υλοποιήσει τους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στα Βαλκάνια και στην ευρύτερη περιοχή. Είναι πρόθυμη να αναλάβει αναβαθμισμένο ρόλο, που μας εμπλέκει όλο και πιο βαθιά στους ανταγωνισμούς και τις συγκρούσεις ανάμεσα στα καπιταλιστικά κράτη και τις αντιδραστικές συμμαχίες τους.

Στην πολιτική αυτή είναι ενταγμένη η αναβαθμισμένη, πολύμορφη αξιοποίηση της βάσης της Σούδας, η δημιουργία νέων βάσεων στο Αιγαίο, στο Βόλο, στη Λάρισα και την Αλεξανδρούπολη, η υποδοχή νέων λειτουργιών και η δημιουργία νέων αμερικανοΝΑΤΟϊκών εγκαταστάσεων σε όλη την ελληνική επικράτεια, τα σχέδια για γενικά «αναβαθμισμένο» ρόλο της Ελλάδας στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και τη μετατροπή της χώρας μας σε ορμητήριο της λυκοσυμμαχίας ενάντια στους λαούς της περιοχής.

Συναγωνιστές και φίλοι,

Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε καλά, γιατί ξεσπούν οι πόλεμοι, ποιες είναι οι αιτίες, που τους γεννούν; Γιατί λέμε, ότι είναι σύμφυτοι με το εκμεταλλευτικό σύστημα στο οποίο ζούμε, ότι είναι στο DNA του; Είναι πολύ σημαντικό να το ξέρουμε, για να επιτελέσουμε σωστά και αποτελεσματικά, απέναντι στο λαό και τους εργαζόμενους, το καθήκον, που έχουμε αναλάβει ως Κίνημά από τότε που δημιουργήθηκε η ΕΕΔΥΕ το 1955.

Είναι γνωστό – όσο κι αν αυτό προσπαθεί να το συσκοτίσει η άρχουσα τάξη της χώρας και οι πολιτικοί της εκφραστές – ότι η οικονομία κι η πολιτική είναι άμεσα δεμένες μεταξύ τους. Η πολιτική είναι η έκφραση της οικονομίας και καθορίζεται άμεσα από τις διακυμάνσεις και τα προβλήματά της. Είναι γνωστό επίσης, ότι ο πόλεμος είναι η συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα. Αυτά που δεν μπορούν να πετύχουν οι ιμπεριαλιστές με τα δήθεν «ειρηνικά» μέσα, προσπαθούν να τα πετύχουν με μέσα πολεμικά.

Η καπιταλιστική οικονομία βρίσκεται τα τελευταία χρόνια σε βαθιά και παρατεταμένη κρίση. Βασικό γνώρισμά της η υπερσυσσώρευση τεράστιων κεφαλαίων στα θησαυροφυλάκιά των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Κεφάλαια, που δεν βρίσκουν πεδίο για να επενδυθούν ξανά και να αποφέρουν καινούργια κέρδη. Κεφάλαια, που λιμνάζουν κι απαξιώνονται.

Αυτό ακριβώς σημαίνει κρίση για τους κεφαλαιοκράτες και το κεφαλαιοκρατικό σύστημα!

Η κατάσταση αυτή μπορεί να βρει διέξοδο μόνο στην ευρεία καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων, κεφαλαίων και υποδομών. Είναι προφανές, ότι η λύση αυτή δεν μπορεί να προέλθει ως μια διαδικασία συνεννόησης μεταξύ των κεφαλαιοκρατών και των κρατών τους.

Με την προσδοκία να σωθούν, οι αστικές τάξεις αναζητούν την προστασία του κράτους, το οποίο έχουν ως εθνικό τους κέντρο, αλλά και της διεθνούς οικονομικής, πολιτικής και στρατιωτικής ένωσης – βλέπε ΝΑΤΟ κι ΕΕ, Σύμφωνο της Σαγκάης και BRICS – στην οποία εντάσσονται αυτά τα κράτη.

Αυτό δεν βλέπουμε άλλωστε να συμβαίνει σήμερα στην ΑΟΖ της Κύπρου; Με τις διάφορες πετρελαϊκές εταιρίες που σπεύδουν να ζητήσουν προστασία από τα κράτη τους: η ΕΝΙ από την Ιταλία, η TOTAL από τη Γαλλία, η ΒΡ από τη Μεγάλη Βρετανία και η EXON MOBIL από τις ΗΠΑ κ.ο.κ.

Έτσι δημιουργούνται οι συμμαχίες τους, οι άξονες κι οι αντιάξονες. Όλοι επιδιώκουν την καταστροφή των άλλων, για να σωθούν οι αυτοί οι ίδιοι!

Ο θάνατός σου η ζωή μου, ο βασικός νόμος του καπιταλισμού!

Αυτή είναι η «συνταγή», που οδηγεί στην όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, της αντιπαράθεσης, που σε τελική ανάλυση φέρνει τον πόλεμο. Αυτό μας διδάσκει άλλωστε η ιστορία του 20ου αιώνα, κατά τον οποίο έγιναν δύο παγκόσμιοι πόλεμοι.

Ταυτόχρονα, νέα στοιχεία έρχονται τα τελευταία χρόνια να προστεθούν στις αίτιες όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών κι αντιπαραθέσεων. Είναι η αλλαγή του συσχετισμού δύναμης στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα. Νέες δυνάμεις αναδεικνύονται και επιδιώκουν το ξαναμοίρασμα των αγορών. Μέσα από τους ανταγωνισμούς τους, γεννιέται η διαπάλη για:

– τον έλεγχο των πηγών και των δρόμων μεταφοράς του πετρελαίου και του αερίου,

– τον έλεγχος των αγορών και των διαύλων μεταφοράς εμπορευμάτων,

– τον έλεγχος του πλούτου στο υπέδαφος της αρκτικής ζώνης, των σπάνιων γαιών, όπως και των αποθεμάτων πόσιμου νερού.

– την αξιοποίηση του διαστήματος για στρατιωτικούς σκοπούς.

Η πολιτική του Αμερικανού Προέδρου Τραμπ ευνοεί τον προστατευτισμό. Δηλαδή την προστασία των εγχώριων, αμερικανικών προϊόντων κι επιχειρήσεων στον ανταγωνισμό τους με τα ξένα, κατά κύριο λόγο εισαγόμενα κινέζικα εμπορεύματα. Ένα παράδειγμα είναι ο εμπορικός πόλεμος, που έχει ξεσπάσει σ’ όλο τον κόσμο μετά από τα μέτρα Τραμπ για επιβολή υψηλών δασμών και ουσιαστικά αποκλεισμού χωρών στην εισαγωγή χάλυβα και αλουμινίου.

Η Διοίκηση Τραμπ ακολουθεί μία πολιτική όχι εθνικής περιχαράκωσης, αλλά οικονομικού προστατευτισμού, που έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν και από άλλα καπιταλιστικά κράτη.

Μέτρα τέτοιου είδους αντικειμενικά δρουν αντιφατικά, αφού έρχονται σε αντίθεση με την κυρίαρχη τάση της διεθνοποίησης της καπιταλιστικής οικονομίας. Στρέφονται κατά της κίνησης κεφαλαίων, ενάντια στις άμεσες ξένες επενδύσεις και το διεθνές εμπόριο. Δεν μπορούν να αποτελέσουν αντίδοτο στον φαύλο κύκλο της κρίσης. Νομοτελειακά μάλιστα θα ανατροφοδοτήσουν τα υπάρχοντα προβλήματα της ήδη πολύ βεβαρημένης παγκόσμιας καπιταλιστικής οικονομίας και θα οξύνουν ακόμη παραπάνω τις αντιθέσεις της. Δεν είναι τυχαίο, ότι σοβαρές αναλύσεις μιλούν για νέο κύκλο συγχρονισμένης κρίσης, η οποία θα φτάσει και στις οικονομίες της Κίνας, της Γερμανίας, των ΗΠΑ. Αυτό θα εκφραστεί στην πολιτική και θα οξύνει κι άλλο τη διεθνή αντιπαράθεση.

Συναγωνιστές και φίλοι,

Στη σημερινή φάση είναι έντονες οι αλλαγές και ανακατατάξεις στη διεθνή οικονομική σκακιέρα. Οι ΗΠΑ ανησυχούν για τις εξελίξεις με την Κίνα. Η Κίνα έχει ανέλθει στη δεύτερη θέση, είναι η δεύτερη οικονομική δύναμη διεθνώς με έντονες τάσεις περεταίρω ανόδου. Υπάρχει αρνητική αλλαγή του εμπορικού ισοζυγίου των ΗΠΑ με την Κίνα, η οποία έχει γίνει ο πρώτος πιστωτής των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ χρωστούν στην Κίνα πάνω από 1,5 τρις δολάρια. Η διοίκηση Τραμπ θεωρεί βασική απειλή και οικονομικό αντίπαλό της την Κίνα.

Όπως έχει δηλώσει κι ο ίδιος θα κάνει ό,τι είναι δυνατό για να εμποδίσει την πιο στενή συνεργασία Ρωσίας – Κίνας. Γιατί η Ρωσσία σήμερα μπορεί να μην είναι δύναμη ικανή να απειλήσει οικονομικά τις ΗΠΑ, είναι όμως η δεύτερη στρατιωτική δύναμη στον κόσμο και η μόνη, που μπορεί να τις απειλήσει στρατιωτικά. Ειδικά μάλιστα με τις πρόσφατες εξαγγελίες του προέδρου Πούτιν, για την ανάπτυξη και θέση σε χρήση νέων και εξελιγμένων οπλικών συστημάτων.

Με τις εξαγγελίες αυτές και με την απόφαση των ΗΠΑ για έξοδο από τη Συμφωνία για τον έλεγχο των βαλλιστικών πυραύλων μικρού και μεσαίου βεληνεκούς, απόφαση που κυοφορούνταν από καιρό, ανοίγει ένας νέος κύκλος στο κυνήγι των στρατιωτικών εξοπλισμών, ένας νέος «χορός» πυρηνικών εξοπλισμών.

Το ΝΑΤΟ συνεχίζει και σήμερα να αποτελεί την ισχυρότερη πολιτικοστρατιωτική συμμαχία, παρά τα εσωτερικά του προβλήματα.

Οι αποφάσεις της λυκοσυμαχίας το καλοκαίρι του 2016 στη Σύνοδο Κορυφής της Βαρσοβίας, οι οποίες προωθήθηκαν ακόμη περισσότερο στη Σύνοδο των Βρυξελών το 2017, δείχνουν τις προθέσεις και την αποφασιστικότητα των Αμερικανικών και Ευρωπαϊκών μονοπωλίων να υπερασπιστούν τα συμφέροντα και τις θέσεις τους έναντι των αντίστοιχων ρωσσικών και κινεζικών.

Για το σκοπό αυτό είναι αποφασισμένοι ν’ αξιοποιήσουν όλα τα πολεμικά μέσα, που διαθέτουν κατά μήκος των ρωσσο-ΝΑΤΟϊκών συνόρων, στον Ατλαντικό, στη Μαύρη Θάλασσα, στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο. Φουντώνει η αντιπαράθεσή τους και στον Αρκτικό κύκλο.

Ανάλογα σχέδια ενίσχυσης της παρουσίας τους έχουν εκπονήσει οι ΗΠΑ και στην περιοχή του Ειρηνικού, σε αντιπαράθεση με την Κίνα. Στον αντίποδά τους Ρωσσία, Κίνα και οι άλλες χώρες των BRIKS δημιουργούν τις δικές τους συμμαχίες και άξονες.

Με την όξυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων δεν πρέπει να χάσουμε τη μεγάλη εικόνα!
Είναι πολλές οι εστίες έντασης, στρατιωτικών επεμβάσεων και πολεμικών συρράξεων διεθνώς. Ξεχωρίζουν η Ν.Α. Μεσόγειος, η Μέση Ανατολή, η Βόρεια και η Υποσαχάρια Αφρική, η Ν.Α. Ασία και ο Αρκτικός Κύκλος. Δεν πρέπει να ξεχνάμε βεβαίως τον Καύκασο και τον Περσικό Κόλπο, τον κόλπο του Άντεν κ.α.

Στη Συρία παρόλες τις διακυμάνσεις ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει. Η καπιταλιστική Ρωσσία, συνδράμοντας την κυβέρνηση του προέδρου Άσαντ, εδραίωσε την παρουσία της, δημιούργησε στρατιωτικές βάσεις και προσπαθεί ν’ αυξήσει την πολιτική της επιρροή σε όλη την περιοχή. Μαζί με Κίνα επιδιώκουν να καταλάβουν θέσεις, περιορίζοντας ή και εκτοπίζοντας τις παραδοσιακές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

Ταυτόχρονα η Τουρκία έχει καταλάβει την περιοχή του Αφρίν, ελέγχει την περιοχή του Ιντλίμπ κι έχει βλέψεις και για άλλες περιοχές στη Βορ. Συρία. Οι ΗΠΑ έχουν στήσει Βάσεις στα ανατολικά της χώρας πέρα από τον Ευφράτη ποταμό, σε μία περιοχή πλούσια σε υδρογονάνθρακες. Όλα τα παραπάνω δείχνουν, ότι η διαδικασία του διαμοιρασμού της πολύπαθης αυτής χώρας, ένα σχέδιο, που έθεταν ως στόχο τους από την πρώτη στιγμή οι ιμπεριαλιστές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, έχει μπει σε φάση υλοποίησης. Η ευρύτερη περιοχή έχει μετατραπεί σε ένα πύρινο κουβάρι.

Η αντιπαράθεση φτάνει μέχρι και σε πόλεμο στην Ευρώπη, όπως συμβαίνει στη Νοτιοανατολική Ουκρανία ή σε αλλαγή συνόρων, όπως έγινε στην Κριμαία. Σχέδια όμως, για αλλαγή συνόρων συζητούνται και στα Βαλκάνια, μεταξύ της Σερβίας και του προτεκτοράτου του Κοσσόβου.

Επιστρέφοντας όμως στις τελευταίες Συνόδους κορυφής του ΝΑΤΟ, στη Βαρσοβία και τις Βρυξέλες, πρέπει να τονίσομε, ότι ιδιαίτερα δραστήρια ήταν η ελληνική κυβέρνηση σ’ αυτές. Ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και οι υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας, επέδειξαν πλούσια δράση, με σκοπό την υλοποίηση των σχεδιασμών της ελληνικής αστικής τάξης, υιοθέτησαν όλη τη ΝΑΤΟϊκή προπαγάνδα για την ανάπτυξη της δράσης της λυκοσυμμαχίας. Έδειξαν μεγάλη προθυμία να συμβάλλουν στην υλοποίηση των σχετικών αποφάσεων.

Κάτω από όλες τις εγκληματικές αποφάσεις του ΝΑΤΟ βρίσκετε φαρδιά-πλατιά η υπογραφή του Έλληνα Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα.

Ο πρωθυπουργός Τσίπρας τηρεί και εφαρμόζει κατά γράμμα όλες τις δεσμεύσεις που ανέλαβε έναντι της αμερικανικής ηγεσίας και του «διαβολικά καλού» Τραμπ – όπως τον προσφώνησε – στο ταξίδι του πέρσι τον Οκτώβρη στις ΗΠΑ. Λέει, ότι μοιράζεται τις ίδιες δημοκρατικές αξίες μαζί του.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, προχωρά η παραπέρα στρατιωτικοποίηση της ΕΕ ώστε συμπληρωματικά, αλλά και αυτόνομα από το ΝΑΤΟ, ο ιμπεριαλιστικός αυτός οργανισμός να αντιπαρατεθεί με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα για τον έλεγχο αγορών, πλουτοπαραγωγικών πηγών και των δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων και υδρογονανθράκων.

Η παραπέρα στρατιωτικοποίηση εκφράζεται με την ενίσχυση της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας της ΕΕ, την προώθηση της Μόνιμης Διαρθρωμένης Συνεργασίας (PESCO), τη δημιουργία του Ταμείου Ευρωπαϊκής Άμυνας και του Ταμείου Ανάπτυξης. Στις 25 Ιούνη φέτος εννιά κράτη της ΕΕ υπέγραψαν Επιστολή Πρόθεσης Συμμετοχής για τη λεγόμενη «Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Επεμβάσεων».

Η «Πρωτοβουλία» είναι ένα νέο σχήμα για άμεσες επεμβάσεις, όπου τα ευρωπαϊκά μονοπώλια θεωρούν, ότι διακυβεύονται τα συμφέροντα τους. Τα κράτη – μέλη της «Πρωτοβουλίας» καλούνται «να ενισχύσουν τις ικανότητες μετακίνησης στη γη, στη θάλασσα και στον αέρα, των δυνάμεών τους – στρατιωτικού προσωπικού, υλικών και εξοπλισμών για την αντιμετώπιση κρίσεων και συγκρούσεων, ενώ επιδιώκεται η ενίσχυση της συνεργασίας της ΕΕ με το ΝΑΤΟ. Αυτονόητα, το ΝΑΤΟ δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για τη «στρατιωτική κινητικότητα», που αφορά κατά κανόνα δικές του επιχειρήσεις, κυρίως προς τα ανατολικά, στα σύνορα με τη Ρωσία.

Εξίσου σημαντικό για τους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, που συνδέεται άμεσα με το ρόλο και τη συνεισφορά της ΕΕ, είναι το σχέδιο για τα «τέσσερα τριαντάρια» όπως ονομάζεται, που σημαίνει ότι 30 μηχανοκίνητα τάγματα, 30 αεροπορικές μοίρες και 30 πλοία μάχης να έτοιμα να αναλάβουν δράση εντός το πολύ 30 ημερών ή και συντομότερα.

Ένα από τα κύρια ζητήματα της τελευταίας Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ ήταν η ακόμα στενότερη συνεργασία του με την ΕΕ. Βασικοί άξονες, που ιεραρχούνται στην εν λόγω κοινή δράση, είναι η παραπέρα βελτίωσης στους χρόνους μετακίνησης και αποστολής δυνάμεων στα μέτωπα των ιμπεριαλιστικών αντιπαραθέσεων, είναι οι πιέσεις των ΗΠΑ στις υπόλοιπες χώρες για μεγαλύτερες δαπάνες για τις ανάγκες της λυκοσυμμαχίας.

Με προσχήματα – όπως η αντιμετώπιση του Μεταναστευτικού, της «τρομοκρατίας» και λοιπών «ασύμμετρων απειλών» – το ΝΑΤΟ προχωράει στην ενδυνάμωση της παρουσίας του στο λεγόμενο «νότιο μέτωπο», με την εγκατάσταση ναυτικής αρμάδας στο Αιγαίο, την ενεργοποίηση ενός «Κόμβου» συγκέντρωσης και ανάλυσης πληροφοριών στη Σικελία. Ενδυναμώνει κι άλλο τη στρατιωτική του παρουσία, διαθέτει τα ιπτάμενα ραντάρ AWΑCS για περιπολίες στη Μέση Ανατολή.

Συναγωνιστές και φίλοι,

Σε όλον αυτόν τον ορυμαγδό των εξελίξεων δεν πρέπει να μας διαφεύγει το βασικό, ότι η φύση της αντιπαράθεσης, οι πόλεμοι, που ήδη διεξάγονται, αλλά και αυτοί, που μπορεί να ξεσπάσουν αύριο, είναι πόλεμοι ιμπεριαλιστικοί. Οι αστικές τάξεις των διαφόρων χωρών, οι πολιτικοί τους εκφραστές και οι κυβερνήσεις τους συμμετέχουν στην προετοιμασία αυτών των πολεμικών αναμετρήσεων, ασκούν ιμπεριαλιστική πολιτική.

Έτσι, ανεξάρτητα από το εάν μία χώρα εξαπολύει η ίδια ή δέχεται επίθεση, λόγω της ένταξής της στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και σχεδιασμούς, δεν είναι άμοιρη ευθυνών, συμμετέχει στην προετοιμασία και στη διεξαγωγή των ιμπεριαλιστικών πολέμων, η κάθε αστική τάξη – μέσα από τις επιδιώξεις της για επέκταση – είναι απόλυτα ενταγμένη στη λογική αυτή.

Η πολιτική, που μία αστική κυβέρνηση ακολουθεί σ’ έναν πόλεμο, είναι η συνέχεια της ίδιας πολιτικής, που εφάρμοζε και πριν από αυτόν. Είναι πολιτική αντεργατική και αντιλαϊκή, είναι αυτή που εφαρμόζει στη λεγόμενη «ιμπεριαλιστική ειρήνη».

Ο λαός, οι μισθωτοί εργαζόμενοι, οι μικροί αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες και οι φτωχοί αγρότες δεν πρέπει να δείξουν καμία εμπιστοσύνη στις κυβερνήσεις της αστικής τάξης. Δεν πρέπει να παρασύρονται από τα απατηλά συνθήματα περί «εθνικής ενότητας», γιατί τέτοια δεν υπάρχει και δεν μπορεί να υπάρξει ποτέ.

Άλλα είναι τα συμφέροντα των φτωχών λαϊκών στρωμάτων κι άλλα αυτά των αστών, που πλουτίζουν από την εκμετάλλευσή του λαού στην ιμπεριαλιστική «ειρήνη» κι από τη θυσία του στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Η συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου και από κοντά όλες οι άλλες φιλοατλαντικές δυνάμεις του τόπου προσπαθούν να μας πείσουν, ότι δήθεν η χώρα αποτελεί «πυλώνα σταθερότητας» κι ασφάλειας μέσα σε ένα ταραγμένο ωκεανό ιμπεριαλιστικών προκλήσεων, επεμβάσεων και πολέμων, ότι το ΝΑΤΟ και η ΕΕ θα εγγυηθούν και θα εξασφαλίσουν τα σύνορα και την ακεραιότητα της χώρας μας από μία δήθεν σύμμαχο χώρα, την Τουρκία.

Όμως η πραγματικότητα τους διαψεύδει οικτρά. Ποιος μπορεί να τους πιστέψει και να τους εμπιστευτεί; Πότε συνέβη άλλοτε κάτι τέτοιο;

– Δεν ήταν μήπως το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ και η τότε ΕΟΚ, που στηρίξαν και συνεργάστηκαν με τη Χούντα των Συνταγματαρχών 1967 – 1974 στην Ελλάδα;

– Δεν ήταν μήπως το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ που οργάνωσαν το πραξικόπημα στην Κύπρο, μήπως 44 χρόνια τώρα πίεσαν για να μπει τέλος στην Κυπριακή τραγωδία και την τουρκική κατοχή;

– Μήπως η Τουρκία δεν αμφισβητεί ανενόχλητη τις υφαλοκρηπίδες και τις ΑΟΖ Ελλάδας της Κύπρου, τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας;

– Μήπως εδώ και χρόνια η τουρκική αστική τάξη δεν γκριζάρει το Αιγαίο, μήπως δεν αμφισβητεί ευθέως ελληνικά εδάφη, τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο; Μήπως δεν έχει μετατρέψει σε «σουρωτήρι» τον εθνικό εναέριο χώρο και τα χωρικά ύδατα της χώρας μας;

– Μήπως δεν αμφισβητεί ευθέως Διεθνείς Συμβάσεις για το δίκαιο της θάλασσας, μήπως δεν απειλεί άμεσα με αναθεώρηση της Συνθήκης της Λοζάνης;

Είναι πολύ επικίνδυνη αυτή η αυταπάτη, που καλλιεργείται, ο εφησυχασμός που σπέρνουν η κυβέρνηση και οι άλλες αστικές δυνάμεις στο λαό και τη νεολαία!

Οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και οι διεθνείς συμμαχίες τους, όπως είναι το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, για το μόνο που ενδιαφέρονται, είναι πως θα προωθήσουν καλύτερα και αποτελεσματικότερα τα συμφέρονται των δικών τους μονοπωλίων. Το ΝΑΤΟ είναι ο δολοφονικός μηχανισμός των επεμβάσεων και των πολέμων.

Μαζί με ΕΕ στηρίζουν στην πράξη την τουρκική προκλητικότητα. Το ΝΑΤΟ, από κοινού με τις ΗΠΑ και την ΕΕ, ευθύνονται για τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους στην περιοχή. Ευθύνονται για τους χιλιάδες νεκρούς, τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Δε θα μπορούν ποτέ να γίνουν προστάτες των λαών!

Συναγωνιστές,

Το τελευταίο διάστημα από πολλούς απλούς ανθρώπους, τις περισσότερες φορές εκφράζοντας την αδυναμία τους να βρουν μία διέξοδο στη σημερινή συγκυρία, μπαίνει το ερώτημα:

«Τι κάνουμε τώρα; Μπορούμε να προχωρήσουμε μόνοι μας, χωρίς την προστασία της ΕΕ και του ΝΑΤΟ;»

Πρέπει να εξηγήσουμε πειστικά, να συγκρουστούμε, αν χρειαστεί, με την αντίληψη αυτή. Να θυμίσουμε για το τι έχει πάθει η πατρίδα και ο λαός μας από την «προστασία» αυτών των δολοφονικών συμμαχιών.

Να πούμε σ’ όλους τους ανθρώπους καλής θέλησης, ότι πριν απ’ όλα εμείς οι ίδιοι, ο λαός μας στο σύνολό του, πρέπει να αποκτήσουμε εμπιστοσύνη στις δικές μας δυνάμεις!

– Να αποδεσμευτεί η χώρα μας από τις συμμαχίες των δολοφόνων – ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

– Να απαλλαγούν οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας από το ΝΑΤΟϊκό στρατιωτικό δόγμα.

– Ν’ αποκτήσει ο Ελληνικός Στρατός το πραγματικό δόγμα, που πρέπει να έχει: την υπεράσπιση των συνόρων της χώρας, την εξασφάλιση της εδαφικής μας ακεραιότητας.

– Να σταματήσουμε να πληρώνουμε τα υπέρογκα ποσά για τους ΝΑΤΟϊκούς εξοπλισμούς και για τη συμμετοχή της χώρας μας στους πολέμους και τις επεμβάσεις. Τεράστια ποσά θα απελευθερωθούν από το σταμάτημα αυτών των ΝΑΤΟϊκών δεσμεύσεων κι υποχρεώσεων.

– Να αλλάξει το εξοπλιστικό πρόγραμμα των ενόπλων δυνάμεων, να γίνει αμυντικό, να διαφοροποιηθούν οι πηγές απόκτησης οπλισμού. Να αναπτύξουμε τη δική μας παραγωγή, ενώ τα όπλα που θα αγοράζουμε να πολλαπλασιάζουν την αμυντική κι αποτρεπτική ικανότητα της χώρας κι όχι να εξυπηρετούν τους ΝΑΤΟϊκούς επιθετικούς σχεδιασμούς.

– Τέλος, να προωθήσουμε συμμαχίες με λαούς και χώρες σε διεθνές και τοπικό επίπεδο, τέτοιες που να μην σέρνουν τη χώρα σε ιμπεριαλιστικούς τυχοδιωκτισμούς και πολέμους.

Για να συμβούν όλα αυτά όμως, συναγωνιστές και φίλοι, πρέπει ο λαός να πάρει στα χέρια του τις τύχες της χώρας, του δικού του μέλλοντος και αυτό των παιδιών του.

Να γίνει ο λαός πραγματικός αφέντης στον τόπο του.

Φίλοι και συναγωνιστές,

Στον αντίποδα των ανταγωνισμών των αστών, το Κίνημά μας – ως αναπόσπαστο τμήμα του ενιαίου λαϊκού κινήματος – προβάλει την αλληλεγγύη, το συντονισμό και την κοινή δράση των λαών και των εργαζομένων όλων των χωρών της περιοχής. Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτε μεταξύ μας. Έχουμε όλοι έναν κοινό εχθρό, τους εκμεταλλευτές μας! Αυτός ο κοινός εχθρός μας καλεί καθημερινά με το αίμα μας να διασφαλίσουμε τα συμφέροντά και τα κέρδη του.

Μας ανησυχούν ιδιαίτερα η ξενοφοβία και τα φαινόμενα εναντίωσης στους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Ιδιαίτερά όταν αυτά προέρχεται από ανθρώπους απλούς, μεροκαματιάρηδες, που και αυτοί οι ίδιοι είναι θύματα της ίδιας εκμετάλλευσης.

Μας βρίσκουν σταθερά αντίθετους τα συνθήματα εθνικιστικού και φυλετικού μίσους, που κραυγάζουν τα φασιστικά αποβράσματα της εγκληματικής Χρυσής Αυγής. Καλούμε τους εργαζόμενους, τους ανθρώπους των απλών λαϊκών οικογενειών, τις οργανώσεις του λαϊκού κινήματος, της νεολαίας και των γυναικών να ορθώσουμε τοίχο στους φασίστες εγκληματίες.

Χρειάζεται επαγρύπνηση, ένταση της πάλης του αντιιμπεριαλιστικού – αντιπολεμικού κινήματος. Καμία επανάπαυση – κόντρα στον εφησυχασμό! Απαιτείται η μέγιστη λαϊκή συσπείρωση, ένταση της προσπάθειας για ενημέρωση, ενίσχυση της πάλης του λαού μας ενάντια στους πολεμικούς σχεδιασμούς.

Το κίνημά μας, ενταγμένο μέσα στο ενιαίο λαϊκό κίνημα, παλεύει για το παρακάτω πλαίσιο στόχων:

– Καταδίκη της κυβερνητικής πολιτικής, που φέρνει πιο κοντά τον πόλεμο.

– Καμία αλλαγή των συνόρων, σεβασμός στις Συνθήκες που τα καθορίζουν.

– Λαϊκή αντίθεση και πάλη κατά των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών και οργανισμών, αποδέσμευση από ΝΑΤΟ – ΕΕ.

– Κλείσιμο της Βάσης της Σούδας, όλων των αμερικανο-ΝΑΤΟϊκών βάσεων και όλων των ευρω-ατλαντικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων.

– Έξω το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο, από τα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο.

– Επιστροφή όλων των Ελλήνων ενστόλων από τις ιμπεριαλιστικές αποστολές εκτός συνόρων.

Ο λαός μας, όλοι οι λαοί της περιοχής να μη στοιχηθούν κάτω από τις πολεμοκάπηλες σημαίες των αστικών τους τάξεων. Κόντρα σ’ αυτές να υψώσουν τις δικές τους σημαίες του αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση και τη δίκαιη ειρήνη.

Σε περίπτωση ιμπεριαλιστικού πολέμου να κλείσουν τ’ αυτιά τους στις πατριδοκάπηλες ιαχές και τα κελεύσματα της αστικής τάξης. Να απορρίψουν κάθε σύνθημα για δήθεν «εθνική ενότητα». Στην περίπτωση αυτή το Κίνημά μας, μαζί με όλο το λαό, θα αγωνιστεί, για να βγει η Ελλάδα από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Θα αγωνιστούμε, υπερασπιζόμενοι την ακεραιότητα της πατρίδας μας ενάντια στον ξένο εισβολέα, αλλά και ενάντια στη ντόπια αστική τάξη, που, επαναλαμβάνουμε, είναι συνυπεύθυνη, με την πολιτική της προετοιμάζει το ξέσπασμα των ιμπεριαλιστικών πολέμων.

Είναι χρέος μας να πάμε παντού, στους χώρους δουλειά, στα εργαστήρια και στο χωράφι δίπλα στον αγρότη, στα σχολειά, στα Πανεπιστήμια, στις γειτονιές να καλέσουμε το λαό μας σε ξεσηκωμό και πανστρατιά όχι μόνο ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, αλλά ενάντια και στην ιμπεριαλιστική ειρήνη, που επιβάλλουν τα μονοπώλια και οι πολιτικοί τους υπηρέτες με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών.

Σε ξεσηκωμό και πανστρατιά ενάντια στην καθημερινή κλοπή των κόπων και του ιδρώτα του λαού μας, ενάντια στις καθημερινές περικοπές μισθών και συντάξεων, ενάντια στις απολύσεις και την ανεργία, ενάντια στη μιζέρια και την απόλυτη υποτίμηση και υποβάθμιση της ανθρώπινης ζωής και ύπαρξης.

Σε ξεσηκωμό και πανστρατιά ενάντια στο απάνθρωπο σύστημα που γεννά τη δυστυχία, τον πόλεμο, τον όλεθρο και τον θάνατο. Ενάντια στο σύστημα όπου μία χούφτα εκμεταλλευτές έχουν τόσα όσα έχουν όλοι οι λαοί μαζί. Ενάντια στο σύστημα που σταυρώνει καθημερινά τους εργαζόμενους, για να βγάζουν ολοένα και περισσότερα κέρδη οι δυνάστες τους.

Να διακηρύξουμε ξανά και ξανά: οι λαοί δεν έχουν να μοιράσουν τίποτα μεταξύ τους, αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα κι έχουν συμφέρον να τα λύσουν μαζί, μέσα από κοινούς αγώνες ενάντια στους εκμεταλλευτές, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση!
Έχουμε βαθιά πίστη στη δύναμη του λαού μας, αγωνιζόμαστε για τη συναδέλφωση των λαών και των εργαζόμενων όλου του κόσμου!

– Αγώνας για να γίνει ο λαός μας αφέντης και νοικοκύρης στον τόπο του!

– Αγώνας ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τους πολέμους που γεννά!

– Αγώνας για ειρήνη, με κοινωνική δικαιοσύνη και ισότητα όλων των ανθρώπων!

Σχόλια

σχόλια