Βρε αει στο διάολο με την Παιδεία σας…

Βρε αει στο διάολο με την Παιδεία σας…

Του Χρήστου Κοντού

Ωρα 7:30 έξω από το εξεταστικό κέντρο του 8ου Λυκείου. Σήκωσα τη μηχανή και στο κάδρο της φωτογραφίας το πρόσωπο ενός 17χρονου μαθητή, γεμάτο άγχος, αγωνία και χωρίς χαμόγελο… Δεν έκανα το κλικ… αλλά έστρεψα τον φακό σε μια νεαρή μαθήτρια που το δάκρυ της έτρεχε… «Αει στο διάολο» είπα μέσα μου και κατέβασα την μηχανή…

Αυτή είναι η Ελλάδα που θέλουμε να φτιάξουμε; Αυτή της μιας ευκαιρίας που σου τρώει τα καλύτερα και τα πιο ανέμελα χρόνια; Αυτή που αντί να εκτονώνει την εφηβεία την στοιβάζει σε παγερές αίθουσες με τους εκπαιδευτικούς σαν τον χάροντα του Αρκά με το δρεπάνι, να σου πάρουν το κεφάλι αν δεν τα πας καλά;

Αυτή είναι η δοκιμασία για την οποία προετοιμάζουμε τα παιδιά μας τουλάχιστον 12 χρόνια;

Αυτό μόνο ανικανότητα του εκπαιδευτικού συστήματος είναι αρχικά και κατ’ επέκταση του πολιτικού, γιατί ποτέ δεν είχε τα κότσια να τα βάλει με τα συμφέροντα που λυμαίνονται τον χώρο της Παιδείας, χωρίς να εξαιρούνται και οι κατά καιρούς πολιτικοί προϊστάμενοι.

Κι όλα αυτά γιατί; Για να τελειώσουν ιατρική, πολυτεχνείο ή όποια άλλη σχολή που οι Γερμανοί και οι βορειοευρωπαίοι δεν τα καταφέρνουν και να τους πάρουν έτοιμους από μας;

Να τους δώσουμε το πτυχίο της ξενιτιάς; Να τους πούμε μπράβο τα καταφέρατε, δεν σας αφήσαμε μέχρι σήμερα να είστε παιδιά, να είστε έφηβοι, να γελάσετε, να αγαπήσετε, να ερωτευτείτε, αλλά πετύχατε να γίνεται μετανάστες με πτυχίο σε μια χώρα χωρίς ήλιο, χωρίς γέλιο και ανθρωπιά;

Για αυτό τα μεγαλώνουμε; Για να καλύψουν την δική μας ανικανότητα να βγούμε στους δρόμους και να πούμε ΦΤΑΝΕΙ ΩΣ ΕΔΩ, στον κάθε ξεπουλημένο ηγέτη που έφερε τη χώρα σε αυτή τη θέση;

Για να καμαρώνει ο παππούς με την σύνταξη και ο βολεμένος με τον μισθουλάκο του που τους τα κόβουν χωρίς να πούνε λέξη;

Γι’ αυτή τη χώρα πρέπει αυτά τα παιδιά να πετύχουν; Αν ναι… ίσως κανείς τους δεν έπρεπε να πατήσει σε αυτές τις αίθουσες….

Σχόλια

σχόλια