Ημέρα της Αγρότισσας: Αξίζει τον σεβασμό…

Ημέρα της Αγρότισσας: Αξίζει τον σεβασμό…

Του Χρήστου Κοντού

Στα πρώτα χρόνια της ζωή μου, πίστευα πως μητέρα μου, ήταν η γιαγιά μου. Τη μάνα μου (έτσι μάθαμε να τις λέμε στα χωριά), από τον Μάρτη μήνα μέχρι και τον Οκτώβριο σχεδόν μόνο στις εθνικές, αλλά και στις μεγάλες γιορτές της Χριστιανοσύνης, Πάσχα, Αγίου Πνεύματος και Δεκαπενταύγουστο, την έβλεπα. Κι όμως… μέναμε μαζί, στο ίδιο σπίτι.

Όταν εγώ ξυπνούσα, αυτή από τα άγρια χαράματα και πολλές φορές νύχτα ακόμη, έφευγε με τον πατέρα μου για τα χωράφια. Τα πρώτα χρόνια, θυμάμαι με το άλογο και το κάρο και στη συνέχεια με το τρακτέρ.

Όταν γυρνούσαν αργά το βράδυ εγώ είχα ήδη κοιμηθεί, αποκαμωμένος από το παιχνίδι, που τότε δεν ήταν play station, αλλά κυνηγητό, κρυφτό και ποδόσφαιρο μέχρι τελικής πτώσης.

Τα χέρια τραχιά, από το ξεχορτάριασμα στο χωράφι, το πρόσωπό της παρότι αγγελικό για μένα στο φως της ηλεκτρικής λάμπας κάποια βράδια που ερχόταν να με δει, σκαμμένο από τον ήλιο του κάμπου.

Λούσα δεν ήξερε τι θα πουν. Με το που άνοιγε τα μάτια έπρεπε να πάει στα ζωντανά (αγελάδες και διάφορά άλλα οικόσιτα), να τελειώσει με τις δουλειές, για να την βρει ο ήλιος στο χωράφι.

Η δουλειά ήταν και είναι ταυτόσημη με την ζωή της και η ζωή της με την γη. Όπως οι μανάδες όλων μας εκείνης της γενιάς. Τις βλέπαμε μόνο το χειμώνα και τότε πάλι λίγες ώρες. Το σχολείο μας δεν ήξεραν κατά που πέφτει… απλά μας φώναζαν να διαβάσουμε.

Η Ελληνίδα αγρότισσα είναι αυτή που στήριξε γενεές ολόκληρες την κοινωνία και την οικιακή οικονομία, φορτωμένη με τα ξύλα στην πλάτη, με το δρεπάνι στο χέρι έγινε σύμβολο αγώνων για να έρθουν οι επόμενες γενιές να διεκδικήσουν τη δική τους χειραφέτηση. Να ζητήσουν τη δική τους ασφάλιση αφού μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του ’80 παρέμενε αφανής, μη μετρήσιμη και μη ασφαλισμένη.

Στην πορεία όμως ο ρόλος τους αναγνωρίζονταν και διευρυνόταν, παρέχοντας τη δυνατότητα να αναπτύσσουν επιχειρηματικότητα και να αποκτούν μεγαλύτερη οικονομική ανεξαρτησία και κοινωνική καταξίωση.

Ο ρόλος των γυναικών της υπαίθρου υποστηρίζεται και αναγνωρίζεται σε Ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο. Η υποστήριξη αυτή εντάσσεται στα πλαίσια του εκσυγχρονισμού της γεωργικής παραγωγής και ανάπτυξης που αποτελεί βασικό στοιχείο της πολιτικής της ΕΕ και των κρατών-μελών, με κυρίαρχο αναπτυξιακό εργαλείο τα Προγράμματα Αγροτικής Ανάπτυξης.

Όμως και σήμερα τα πράγματα για την Ελληνίδα αγρότισσα (όχι την σύζυγο του Ελληνα μεγαλοαγρότη), τα πράγματα κάθε άλλο παρά εύκολα είναι. Η επιχειρηματικότητα που έχουν αναπτύξει βάλλεται όπως όλων των άλλων επαγγελματιών, ενώ η φορολόγηση των αγροτικών νοικοκυριών κάνει την κατάσταση πιο δραματική.

Η «Διεθνής Ημέρα της Αγρότισσας» καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ στις 18-12-2007 και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 15 Οκτωβρίου. Στόχος της να υπενθυμίζει τη συμβολή της γυναίκας στην αγροτική παραγωγή, την αγροτική οικονομία και την αγροτική κοινωνία και να αναδείξει τα προβλήματα και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει.

Σχόλια

σχόλια