Τικ τακ, τικ τακ…

Τικ τακ, τικ τακ…

Πλησιάζει η ώρα ,τελειώνει ο χρόνος ,μαζεύει η στιγμή που θα εκτραχυνθεί η κατάσταση , που θα γίνει  η έκρηξη , που θα σκάσει και η οικονομία και η κοινωνία.

Δυστυχώς , επτά χρόνια τώρα δεν έγινε κατορθωτό  ούτε από τις κυβερνήσεις ούτε από τους πολίτες να επιτευχθεί ένα μίνιμουμ συμφωνιών που θα εξασφάλιζε αρχικά σταθερότητα των οικονομικών δεικτών  και εν συνεχεία ανάπτυξη και μεταστροφή του κακού κλίματος τόσο σε επίπεδο αγορών δανεισμού όσο και σε επίπεδο αξιοπιστίας της χώρας.

Η ευθύνη μας συνίσταται στο γεγονός  ότι δεν κατέστη δυνατό να δημιουργηθεί ένα  σχέδιο αναπτυξιακής ανασυγκρότησης συμφωνημένο από όλους, ένα παραγωγικό συμβόλαιο που θα τηρείται στους άξονές του απαρέγκλιτα ασχέτως των κυβερνήσεων που θα εκλέγονται,  το οποίο θα είναι  ισχυρό, ικανό και αυτοτροφοδοτούμενο  για να αντιστέκεται στις παραμετρικές μεταβολές των οικονομιών του κεφαλαίου.

Αντιθέτως επικράτησε η πολιτική μισαλλοδοξία , ο λαϊκισμός και η ευκαιριακή προσέγγιση του ζητήματος  . Κανείς δεν είπε καθαρά ότι η χώρα χρεοκόπησε , κανείς δεν ασχολήθηκε με τα αίτια της χρεοκοπίας ,κανείς δεν παραδέχθηκε ότι η λύση είμαστε εμείς οι ίδιοι και όχι το τιμωριτικό  διευθυντήριο της αέναης και απάνθρωπης  λιτότητας των Βρυξελών.

Κυριάρχησε η πλειοδοσία , ο καιροσκοπισμός και η ύβρη με σκοπό μόνο την κυβερνητική καρέκλα , από ένα πολιτικό προσωπικό όχι απλώς μικρότερο των περιστάσεων αλλά πολιτικά ανήθικο και συνειδησιακά διαβρωμένο   που γαλουχήθηκε  στο πεδίο της λαμογιάς και της ρεμούλας.

Προς επίρρωση   των παραπάνω ας θυμηθούμε το ισχυρό κράτος του Καραμανλή των ελλειμμάτων του 15%   , το «λεφτά υπάρχουν» του Παπανδρέου , τα Ζάππεια και το «success story» του Σαμαρά και τελευταία ,  το εξωγήινο «πρόγραμμα Θεσσαλονίκης» και της δέκατης τρίτης  σύνταξης του Τσίπρα.  Φτάνει πια , μη μας σώνεται άλλο.

Το μεγαλύτερο έγκλημά τους όμως είναι ότι δίχασαν το λαό , ένα λαό απαίδευτο όπως αποδεικνύεται , ο οποίος  μετά από δεκάδες χρόνια πολιτικής υπερσυντηρητικής καταπίεσης ( εμφύλιος , αντικομουνιστικά σύνδρομα , δεξιό παρακράτος , χούντα , κλπ)  πνίγηκε στην αφθονία , στην υπερκατανάλωση και τον ωχαδερφισμό της μεταπολίτευσης και πλέον οδηγείται στα άκρα αντί να συγκλίνει και να ομονοεί.

Το τικ τακ του ρολογιού της έκρηξης είναι πλέον έντονο και αγχωτικό. Οι εκατέρωθεν  παραινέσεις για εθνική διαπραγμάτευση , εθνική ομάδα και άλλες  τέτοιες (συγχωρέστε μου την έκφραση) μπούρδες είναι άχρηστες όταν οι ίδιοι δεν πιστεύουν το εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης .

Και αν κάποιοι λένε ότι πρέπει να μηδενίσουμε για να σωθούμε , ας μην ξεχνάνε ότι στα μαθηματικά υπάρχουν και αρνητικά πρόσημα.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΝΤ. ΚΡΕΜΜΥΔΑΣ

Σχόλια

σχόλια