Τα δάνεια της Ιταλίας και η 29η Ιουλίου

Τα δάνεια της Ιταλίας και η 29η Ιουλίου

 

 

Νέα ημερομηνία έρχεται να ταράξει τα νερά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δεν είναι άλλη από την 29η Ιουλίου όπου θα κριθούν οι αντοχές των Ιταλικών τραπεζών που θα ανακοινωθούν τα stress tests. Γράφαμε σε παλαιότερο άρθρο για την  κοινοτική οδηγία 2014/15 (γνωστή ως BRRD ή Bank Recovery and Resolution Directive), η οποία έχει τεθεί σε πλήρη ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2016.

Σε αυτή την οδηγία  προβλέπεται  πως όταν μια τράπεζα αποτυγχάνει να συγκεντρώσει κεφάλαια από τις αγορές , οι κεφαλαιακές τις ανάγκες δεν καλύπτονται από το Δημόσιο, δηλαδή από τους φορολογουμένους μέσω διάσωσης (bail out), αλλά από τους πιστωτές και μετόχους του ίδιου του ιδρύματος (bail in) και αυτό  επιτυγχάνεται μέσω κουρέματος καταθέσεων κάτι που η Ελλάδα έχει αποφύγει τουλάχιστον μέχρι τώρα μέσω των επιτυχών ανακεφαλαιοποιήσεων.

Η αδυναμία του ιταλικού τραπεζικού συστήματος προέρχεται από τα κόκκινα δάνεια των τραπεζών.  Από τα 900 δισ. ευρώ των μη εξυπηρετούμενων δανείων στη ζώνη του ευρώ, τα 360 δισ. ευρώ αφορούν στις ιταλικές τράπεζες. Και για να καταλάβουμε το μέγεθος αναφέρουμε ότι   τα κόκκινα δάνεια των ελληνικών τραπεζών είναι 120 δισ. ευρώ.

Το πρόβλημα ωστόσο πέρα από το υφιστάμενα μη εξυπηρετούμενα δάνεια όπως αναφέραμε παραπάνω έχει σχέση με την κατεύθυνση της επίλυσής του και κυρίως από το αν θα εφαρμοστούν αυστηρά οι οδηγίες και οι κανονισμοί της Ε.Ε Ο Πρόεδρος της Societe Generale και πρώην μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της ΕΚΤ, Λορέντσο Μπίνι Σμάγκι, δήλωσε: «η τραπεζική κρίση της Ιταλίας θα μπορούσε να επεκταθεί στην υπόλοιπη Ευρώπη .Επιπλέον οι κανόνες που περιορίζουν την κρατική ενίσχυση στις τράπεζες πρέπει να επανεξετασθούν για να αποτραπεί μεγαλύτερη αναταραχή.»

Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε θέλοντας να προλάβει εξελίξεις κατά τη συνήθη πρακτική του δήλωσε ότι η Ιταλία δεν επιθυμεί καμία εξαίρεση και καμία παρέκκλιση από τους ισχύοντες κανόνες για την εκκαθάριση τραπεζών μετά τις σχετικές διαβεβαιώσεις  του Ιταλού υπουργού Οικονομικών Πιέρ Κάρλο Παντοάν.«Πρόκειται για θέμα που διευκρινίζεται τώρα μεταξύ της ιταλικής κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που είναι αρμόδια για αυτό, και όχι από τις κυβερνήσεις τρίτων χωρών», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Σόιμπλε .

Τη μεγαλύτερη ανησυχία προκαλεί η τρίτη μεγαλύτερη τράπεζα της Ιταλίας η Banca Monte dei Paschi di Siena, που έχει τη μεγαλύτερη αναλογία μη εξυπηρετούμενων δανείων της οποίας της έχει διαμηνυθεί από την ΕΚΤ να προχωρήσει σε περιορισμό των παραπάνω κατά 40% στα επόμενα τρία χρόνια ή κατά 9 δισ. ευρώ μέχρι το τέλος του 2018 και να αυξήσει τα κεφάλαιά της .

Ωστόσο όπως ήδη αναφέραμε ότι το κύριο ζήτημα , οι συζητήσεις μεταξύ Βρυξελών και Ρώμης έχουν ήδη ξεκινήσει, είναι αν θα εφαρμοστούν με απόλυτο τρόπο οι κοινοτικοί κανόνες για τα προβληματικά τραπεζικά συστήματα. Η Ρώμη προσπαθεί να επιτύχει ένα σχέδιο κεφαλαιοποίησης των τραπεζών ούτως ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος κουρέματος κεφαλαίων από ομολογιούχους και καταθέτες. Αυτό όμως η Κομισιόν δεν είναι διατεθειμένη να το επιτρέψει. Όσο όμως η λύση καθυστερεί η ευρωζώνη νοσεί και το ιταλικό πρόβλημα  εύκολα μπορεί να επεκταθεί.

Το σχέδιο του Ιταλού πρωθυπουργού Ρέντσι είναι απλό. Οι ιταλικές τράπεζες εκδίδουν μετοχές ή ομόλογα μετατρέψιμα σε μετοχές και το κράτος  συμφωνεί να αγοράσει όσους από τους τίτλους αυτούς δεν πωληθούν τοποθετώντας ένα πλαίσιο ασφαλείας. Η επιδίωξη αφορά ανακεφαλαιοποίηση  ύψους  5 δις ευρώ στη Banca Monte dei Paschi di Siena, προκειμένου αυτή να καλύψει τις ζημιές που θα υποστεί από το αίτημα της ΕΚΤ να μειώσει κατά 10 δις ευρώ το επίπεδο των κόκκινων δανείων της .

Και αυτό γιατί οι ιδιώτες επενδυτές είναι απρόθυμοι να επενδύσουν λεφτά στις τράπεζες φοβούμενοι τους προβληματικούς  ισολογισμούς τους και τα πιθανά αδιέξοδα που θα αντιμετωπίσουν οι τράπεζες που θα προχωρήσουν σε αυξήσεις κεφαλαίου. Έτσι οδηγούνται σε κατακρήμνιση των μετοχών τους  και την μείωση της αξία των χρεογράφων τους. Θέμα τραπεζικής πίστης δηλαδή.

Το φαινόμενο εντάθηκε σε μεγάλο βαθμό μετά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην Βρετανία αποδεικνύοντας για μια φορά ακόμη το σφιχτή αλυσίδα της παγκόσμιας οικονομίας που μπορεί να διαλυθεί αν σπάσει ένας κρίκος.

Οι εξελίξεις λοιπόν αναμένονται.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΝΤ. ΚΡΕΜΜΥΔΑΣ

 

 

Σχόλια

σχόλια