Ελλάδα-Τουρκία-Προσφυγικό. Και στο βάθος το Αιγαίο…

Ελλάδα-Τουρκία-Προσφυγικό. Και στο βάθος το Αιγαίο…

Γράφαμε σε τούτη τη στήλη, προεκλογικά πριν δύο μήνες περίπου, τους κινδύνους  στον ευαίσθητο χώρο των θαλάσσιων συνόρων με την Τουρκία.

Στην παρούσα φάση τρεις είναι οι λόγοι που εντείνουν την ανησυχία και τον προβληματισμό για την πιθανή αύξηση της έντασης της επεκτατικής εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας και δημιουργία συνθηκών ύπαρξης θερμού επεισοδίου:

  • Η γιγάντωση της στρατιωτικής δομής του ISIS καθώς και η εδραίωση του καθεστώτος των τζιχαντιστών στην Μέση Ανατολή.
  • Το μεγάλο και ανεξέλεγκτο μεταναστευτικό κύμα που δημιουργείται από τις διώξεις των τζιχαντιστών αλλά και γενικότερα από την εμπόλεμη αναστάτωση των χωρών της Μέσης Ανατολής.
  • Η έντονη οικονομική αστάθεια που υπάρχει στην χώρα μας και η αδυναμία σωστής αντιμετώπισης της μετανάστευσης.

Είπε  ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν  μιλώντας σε ένα συνέδριο για την ισότητα των δύο φύλων που πραγματοποιήθηκε  στην Κωνσταντινούπολη: «Η ασφάλεια και η σταθερότητα της Δύσης και της Ευρώπης εξαρτώνται από την ασφάλεια και τη σταθερότητά μας. Τώρα το αποδέχθηκαν. Στις συζητήσεις που είχα στις Βρυξέλλες την προηγούμενη εβδομάδα τα δέχθηκαν όλα αυτά. Οπότε, αν δεν μπορεί να γίνει χωρίς την Τουρκία, γιατί δεν την δέχεστε στην ΕΕ;».

Νωρίτερα  στην διάρκεια της Συνόδου Κορυφής, πολλές προτάσεις έγιναν για κοινές ελληνοτουρκικές περιπολίες στο Αιγαίο για την αποτροπή  της αθρόας ροής των προσφύγων και της παράνομης μετανάστευσης.

Η Άγκυρα ξέρει πάντα να κινείται στη διπλωματία και να εκμεταλλεύεται όλες τις πτυχές των διεθνών εξελίξεων και να αντιλαμβάνεται πλήρως τους συσχετισμούς που υφίστανται κάθε φορά. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η Άγκυρα γνωρίζει πολύ καλά ότι είναι αναπόσπαστο κομμάτι της διαχείρισης των προσφυγικών ροών. Τα κοινά σύνορα με την τραγική Συρία δεν αφήνουν περιθώρια αμφισβήτησης, ωστόσο η διπλωματική στόχευση είναι άλλη γιατί κανείς δεν πείθεται από την ευγενή προσφορά των Τούρκων να συνδράμουν στους Σύριους πρόσφυγες.

Εκμεταλλευμένοι των δράμα των προσφύγων λοιπόν, οι Τούρκοι έριξαν στο τραπέζι όλα τα ανοικτά θέματα που σχετίζονται την δύση, την ένταξή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση,τα κεφάλαια για την ενταξιακή διαδικασία και φυσικά την παρουσία τους στο Αιγαίο σε σωστικές περιπολίες προσφύγων τους οποίους οι ίδιοι αφήνουν ελεύθερα να πραγματοποιούν το δύσκολο «ταξίδι της βάρκας». Το «κουτάκι» των απαιτήσεων λοιπόν άνοιξε και τα  ανταλλάγματα από την Ευρώπη για να συνεργαστεί συνίστανται στην χορήγηση  βίζας σε Τούρκους πολίτες για την Ευρώπη, στο ξεπάγωμα  κεφαλαίων της ενταξιακής της διαδικασίας που είχαν παγώσει  λόγω Κύπρου και στην ύπαρξη επιπλέον χρηματοδότησης.

Ήδη το προσφυγικό λειτούργησε ως μάννα εξ’ ουρανού για τους γείτονες Τούρκους οι οποίοι σε πρώτη φάση εξασφάλισαν πρόσθετη χρηματοδότηση το ύψος της οποίας θα τεθεί υπό διαπραγμάτευση αλλά και να επιταχυνθεί η διαδικασία για την απελευθέρωση της βίζας για τους Τούρκους πολίτες  με τον Γιούνκερ να δηλώνει ήπια  ότι «η επιτάχυνση της διαδικασίας δε σημαίνει ότι η απελευθέρωση των θεωρήσεων θα γίνει χωρίς να έχει πρώτα εκπληρώσει η Τουρκία τα κριτήρια που ορίζουν οι κανόνες. Η αξιολόγηση για την πορεία της Τουρκίας προς την εκπλήρωση των κριτηρίων θα πραγματοποιηθεί την Άνοιξη του 2016 και οτι το θέμα της βίζας ή της επιτάχυνσης της ενταξιακής διαδικασίας στην ΕΕ, είναι σε άμεση συνάρτηση των επιδόσεών της στο θέμα των προσφυγικών ροών».

Όσους περισσότερους Σύριους κρατήσουν οι Τούρκοι στη χώρα τους  και μακριά από την Ευρώπη τόσο μεγαλύτερα θα είναι τα ανταλλάγματα.

Όλο το παραπάνω, αποτελεί μία μικρή αλλά πρώτη νίκη της Τουρκίας ή οποία επανέρχεται με πρόσθετες απαιτήσεις που αφορούν την συμμετοχή της Ε.Ε. και των λοιπών οργανισμών στην κατασκευή των νέων  προσφυγικών καταυλισμών με ποσοστό 80% και στην αποδοχή από την FRONTEX  των κανόνων που θα ορίσει η Τουρκία  σε ότι αφορά τα εθνικά χωρικά ύδατα προκειμένου να προλάβουν  τυχόν ενέργειες της Ελλάδος για τα 12 ναυτικών μιλίων.

Προφανώς οι πιέσεις και οι απαιτήσεις  θα ήταν εντονότερες αν δεν εντασσόμασταν σε ευρείες και μεγάλες συμμαχικές ομάδες όπως η Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ. Ωστόσο  οι κίνδυνοι ελλοχεύουν.

Ποια όμως συμμαχία είναι η ασφαλέστερη  συμμαχία και πως μπορείς να ορίσεις τις σχέσεις μεταξύ χωρών ιδίως σε μια γειτονιά με τα εκρηκτικά χαρακτηριστικά των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής, τα πλούσια αποθέματα ενέργειας και τους διεθνείς συσχετισμούς;

Προφανώς δεν πρέπει να εκπίπτουν τόσο η εθνική ανεξαρτησία όσο και η προάσπιση της ειρήνης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά σίγουρα δεν μπορείς να συμπεριφερθείς θυμικά και ανεξάρτητα, αποκλειόμενος από το παγκόσμιο συμμαχικό χάρτη.

Η ιστορία έδειξε ότι οι ειρηνικές περίοδοι δεν επιτυγχάνονται ποτέ από έναν, είναι μια διαρκής περίοδος συνεχούς αναζήτησης ισορροπιών και πάντα σχετίζονται με την κατανομή του πλούτου σε μικρότερες ή μεγαλύτερες ομάδες, μεταξύ των χωρών ή μεταξύ των ευρύτερων συμμαχιών.

Οι εξελίξεις είναι μπροστά μας…

 

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΝΤ. ΚΡΕΜΜΥΔΑΣ

 

 

Σχόλια

σχόλια