Τα θέλει όλα… ο Ερντογάν

Τα θέλει όλα… ο Ερντογάν

Διέξοδο στα επεκτατικά του αδιέξοδα προσπαθεί να βρει ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και αυτό του δημιουργεί εκνευρισμό και επιθετικότητα. Στην Ευρώπη ο καθένας έχει τους λόγους του να κλείνει πλέον την πόρτα στην Τουρκία η οποία χάνει σταθερούς και μακροχρόνιους συμμάχους όπως την Γερμανία, Ολλανδία κλπ.

Ένα χρόνο μετά το αμφιλεγόμενο πραξικόπημα που φόρτωσε στον Γκιουλέν και το πούλησε στο εσωτερικό της χώρας για να ενισχύσει την θέση του και να εκκαθαρίσει τους πολιτικούς του αντιπάλους μια και καλή, προσπαθεί να αναθερμάνει τις παλιές φιλίες, συμμαχίες και προπαντός να προωθήσει τα “σουλτανικά” συμφέροντα.

Για την Τουρκία, οι Αμερικανοί του Τραμπ δεν είναι  θερμοί, όπως και η ευρύτερη συμμαχία του ΝΑΤΟ. Με την Ελλάδα έτσι και αλλιώς οι σχέσεις είναι επιβαρυμένες,αν και  η χώρα μας είχε σταθερή θετική άποψη για την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. τουλάχιστον μέχρι την στιγμή που ο ίδιος ο Ερντογάν ανέκρουσε πρύμνα για να αποφύγει το εκδημοκρατισμό της χώρας. Σε μια δημοκρατική χώρα είναι προφανές ότι ο “Σουλτάνος”  δεν έχει θέση.

Στην Ελλάδα, αν και η επίσκεψη του Ερντογάν δεν ήταν απαραίτητη και η ελληνική πλευρά δεν ήταν επαρκώς προετοιμασμένη, δόθηκε χώρος στον Τούρκο Πρόεδρο να αναπτύξει την επεκτατική του πολιτική, να ενισχύσει τον τουρκικό εθνικισμό στην Θράκη που συντηρεί σταθερά η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας και να αμφισβητήσει ευθέως την Συνθήκη της Λωζάννης  ως “παλιά ιστορία”, παρωχημένη και υπογεγραμμένη από χώρες που δεν έχουν κανένα λόγο στη γειτονιά μας. Σ’ αυτό συνεπικούρησε και η παρέμβαση Παυλόπουλου ο οποίος ως μη όφειλε, αν και χάιδεψε τα πατριωτικά μας ένστικτα, έριξε λάδι στη φωτιά  και ακολούθησαν τα γνωστά γεγονότα.

Μόλις τρεις ημέρες πριν, το σκηνικό του εκνευρισμένου τούρκου προέδρου, στήθηκε στο Παρίσι όπου ο Μακρόν καθαρά έκλεισε την πόρτα της Ε.Ε. στην Τουρκία: «Οι πρόσφατες εξελίξεις στην Τουρκία δεν βοηθούν την πρόοδο στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις. Πρέπει να αποφύγουμε την υποκρισία που συνίσταται στο να σκεφτόμαστε ότι είναι πιθανή μια φυσική πρόοδος προς το άνοιγμα νέων διαπραγματεύσεων».

Τίποτε λοιπόν δεν προμηνύει ένα εύκολο δρόμο για την Τουρκία. Το επιβαρυμένο με διώξεις, εκκαθαρίσεις, φυλακίσεις, αντιδημοκρατικό καθεστώς της Τουρκίας, οι παγωμένες σχέσεις με ΝΑΤΟ, ΗΠΑ, Ε.Ε., με τα σύνορά της να φλέγονται από πολέμους, διεκδικήσεις, η εμπόλεμη κατάσταση με Κουρδιστάν και Συρία και γενικότερα μια πλήρη αλλαγή τους status στη Μέση Ανατολή, δημιουργούν όλες εκείνες τις συνθήκες του διεθνούς διπλωματικού αποκλεισμού. Και η αλήθεια είναι πως μια αποκλεισμένη Τουρκία είναι μια επικίνδυνη Τουρκία.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΝΤ. ΚΡΕΜΜΥΔΑΣ

Σχόλια

σχόλια