Συναίνεση; Σε τι;

Συναίνεση; Σε τι;

Επεισοδιακή  κατέληξε η συνεδρίαση της Βουλής την προηγούμενη Δευτέρα. Χαρακτηρίστηκε από αποχωρήσεις, έντονους διαξιφισμούς, ειρωνικά σχόλια, γηπεδική οχλαγωγία και απουσία πολιτικού λόγου και  ουσιαστικής συνδιάλεξης.

Θα μπορούσε να είναι μια τεχνητή και προσχεδιασμένη εκρηκτική συνεδρίαση, πέρα από τον προφανή δυναμιτισμό από το Προεδρείο της Βουλής, αλλά σε τι θα αποσκοπούσε αυτό όταν ο λόγος για τον οποίο έγινε η σύγκλιση της ολομέλειας ήταν η ενημέρωση των κομμάτων για την εξελισσόμενη διαπραγμάτευση και η διερεύνηση  πιθανότητας σύγκλισης και συναίνεσης στην διαπραγματευτική τακτική  και στον επιδιωκόμενο στόχο της κυβέρνησης.

Ο ουσιαστικός λόγος εξέλειπε από την αρχή. Φάνηκε στην πρωτολογία του Πρωθυπουργού ο οποίος είχε γενικόλογη αναφορά στην διαπραγμάτευση και πολλά στοιχεία τόνωσης του ηθικού της δικής του κοινοβουλευτικής ομάδας καθώς οι κυβερνητικοί βουλευτές αισθάνονται πλέον την πίεση της οικονομικής ασφυξίας που προκαλείται από τους εταίρους και τους δανειστές και το ενδεχόμενο να κληθούν να ψηφίσουν επώδυνα μέτρα (ιδιωτικοποιήσεις, αύξηση ΦΠΑ, ΕΝΦΙΑ κλπ) και ενδεχομένως, αν όχι αναπόφευκτα, ένα τρίτο δάνειο συνοδευόμενο από αντίστοιχα μέτρα.

Η παραπάνω άποψη ενισχύεται από το γεγονός ότι τα αντιπολιτευόμενα κόμματα συναίνεσαν ήδη στην πράξη ψηφίζοντας ήδη τα δύο πρώτα κυβερνητικά νομοσχέδια που κατατέθηκαν και σχετίζονταν με την ρύθμιση των 100 δόσεων και την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης παρόλο που το μεν πρώτο είχε ήδη ψηφιστεί σε μεγάλη έκταση από την προηγούμενη κυβέρνηση, το δε δεύτερο υπολείπονταν κατά πολύ από το πρόγραμμα του κοινωνικού μερίσματος του προηγούμενου έτους και προφανώς ήταν αρκετά περιορισμένο σε σχέση με το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ, γεγονός που προσφέρονταν για εύκολο αντιπολιτευτικό λόγο.

Εμπράκτως τα φιλοευρωπαϊκά κόμματα ΝΔ,ΠΟΤΑΜΙ και ΠΑΣΟΚ ψήφισαν και εμπράκτως συναίνεσαν με την κυβέρνηση. Και φυσικά οι μέχρι τώρα δηλώσεις τους αφορούν την στήριξη της κυβέρνησης με ξεκάθαρο τον όρο της ευρωπαϊκής πορείας. Συνεπώς όσο προσχηματικές και αν είναι οι δηλώσεις και οι μέχρι τώρα πρακτικές  των αντιπολιτευόμενων κομμάτων δημιουργείται το ερώτημα, τι πραγματικά φοβάται ο Πρωθυπουργός εφόσον έχει ξεκαθαρίσει μέσα του την ευρωπαϊκή ρότα της χώρας;

Και επειδή αναφερθήκαμε παραπάνω στις ενδεχομένως προσχηματικές δηλώσεις στήριξης της κυβέρνησης από την αντιπολίτευση αναρωτιόμαστε πόσο προσχηματική είναι η επιθυμία της κυβέρνησης για συναινετικές  διαδικασίες όταν την επόμενη ακριβώς ημέρα κινεί τα νήματα για την δημιουργία εξεταστικής των πραγμάτων επιτροπής χωρίς όμως την επιδίωξη ποινικών  ευθυνών  για την ένταξη της χώρας στο μνημόνιο και μάλιστα διερευνώντας την περίοδο από το 2009 και όχι τις γενεσιουργές αιτίες της κρίσης.

Προφανώς και δεν θέλει  να δει τα ελλείμματα του 2008 και 2009 που έφτασαν τα 65 δισ ευρώ. Προφανώς και δεν θέλει να αγγίξει το πάρτι των Ολυμπιακών Αγώνων 2004 και την μη αξιοποίηση της περιουσίας των Ολυμπιακών Ακινήτων. Προφανώς δεν θέλει να αναλύσει την δημοσιονομική εκτροπή μεταξύ 2000-2010 όταν το δημόσιο χρέος έφτασε από 140 δισ. Ευρώ σε 330 δισ. Ευρώ.

Άραγε για πια συναίνεση μιλάμε;

Και θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον όταν πέρα από Παπανδρέου , Σαμαρά , Παπαδήμο , Βενιζέλο κλπ, θα πρέπει να πουν την γνώμη της και η ηγεσία της Θεσμών της Ε.Ε., Τρισέ, Μπαρόζο, Ρεν , Γιούνκερ και ηγετών των κρατών της Ε.Ε.

Εφόσον λοιπόν δεν θα αναζητηθεί το αξιόποινο των πράξεων από τις κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά ποιος είναι ο πραγματικός  λόγος της εξεταστικής επιτροπής; Τις πολιτικές ευθύνες τις αποδίδει ο λαός με την ψήφο του όπως έπραξε στις τελευταίες εκλογές καταδικάζοντας τα προηγούμενα κυβερνητικά κόμματα.

Συνεπώς το μόνο που μπορεί να επιτευχθεί είναι η ισχυροποίηση  του ΕΜΕΙΣ και ΕΣΕΙΣ, του ΠΡΙΝ και του ΜΕΤΑ, του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ και του ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΟΥ.

Ουσιαστική ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ  πάντως δεν  επιτυγχάνεται.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΝΤ. ΚΡΕΜΜΥΔΑΣ

 

Σχόλια

σχόλια