Φτου και από την αρχή…

Φτου και από την αρχή…

Αξιολόγηση… Πάλι τα ίδια, πάλι από το μηδέν , φτου και από την αρχή. Δεν υπάρχει αυτό , όπως  λένε και οι πιτσιρικάδες στην πιάτσα τελευταία. Και όμως υπάρχει, το ζήσαμε , το ζούμε και θα συνεχίσουμε να το ζούμε για πολλά πολλά χρόνια ακόμη.

Αν και οι προσδοκίες στο   Eurogroup  της Παρασκευής κρατήθηκαν χαμηλές ως προς την έκβαση των διαπραγματεύσεων , σημαντική ημερομηνία για την αξιολόγηση είναι η 6η Φεβρουαρίου όπου θα κριθεί και η συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα και φυσικά οι όροι συμμετοχής του που σε μεγάλο βαθμό θα καθορίσουν  το ύψος των μέτρων ανάλογα και με τις δικές τους εκθέσεις. Στη συγκεκριμένη σύσκεψη θα υπάρχει και αντιπρόσωπος του Τραμπ με ότι και αν αυτό σημαίνει.

Τι θα ήθελε λοιπόν  η κυβέρνηση; Μα φυσικά τη στήριξη της αμερικανικής κυβέρνησης και φυσικά την συνέχιση της παρουσίας του Ταμείου στην υπόθεσή μας δεδομένου ότι ο γερμανικός παράγοντας, πέρα από την δεδομένη σκληρή  στάση του στα δημοσιονομικά μας ,  θα δυσκολευτεί για νέα έγκριση προγράμματος από την γερμανική βουλή καθώς η Γερμανία μπαίνει σε προεκλογική περίοδο και κανείς δε ρισκάρει , παγκοσμίως , αντιδράσεις που αποτυπώνονται σε κρίσιμες ψηφοφορίες.

Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων έχουν ήδη πέσει απειλές και προτάσεις και από τις δυο πλευρές. Βέβαια έχουμε ήδη διαπιστώσει ότι πλέον από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης δεν υπάρχουν κόκκινες γραμμές καθώς πολύ νωρίς πέταξε τον ριζοσπαστικό  της χαρακτήρα και υπογράφει τα πάντα.

Έκπληξη θα αποτελέσει αν διαφωνήσει με τους όρους των θεσμών ωστόσο το ενδεχόμενο αυτό είναι μάλλον απίθανο και το μόνο που αποζητά είναι  χρόνος για να πείσει τόσο το λαό , ο οποίος έχει πέσει σε μόνιμη νευρωτική απάθεια αλλά κυρίως τους λίγους εναπομείναντες βουλευτές που πιθανό αντιδράσουν και θέσουν σε κίνδυνο την κυβερνητική πλειοψηφία .

Το ΔΝΤ χαρακτηρίζει «εξαιρετικά μη βιώσιμο» το ελληνικό χρέος. Τι σημαίνει αυτό;  Ότι  επανέρχεται στις παλιές του απαιτήσεις που συνοψίζονται στις μεταρρυθμίσεις του δημοσίου , μικρό και ευέλικτο δημόσιο που σημαίνει απολύσεις και αναδιαρθρώσεις τομέων διαχείρισης , περικοπές συντάξεων και φυσικά από την πλευρά των δανειστών μείωση του χρέους.

Από την άλλη πλευρά το ευρωπαϊκό ιερατείο αποφεύγει συστηματικά την όποια κουβέντα για ελάφρυνση του χρέους βραχυπρόθεσμα και μεταθέτει τη διαδικασία στο μέλλον ζητώντας πλεονάσματα υπερβολικά υψηλά , στο  3,5%  για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα , τουλάχιστον μέχρι το 2028 και δεν ασπάζεται τις αξιώσεις Τσακαλώτου  για   πρωτογενή πλεονάσματα μετά το 2018 στο 3,5% του ΑΕΠ επί μια τριετία ή στο 3% επί μια πενταετία.

Τα νούμερα που ζητάει το Βερολίνο είναι εκ των πραγμάτων υψηλά και οι στόχοι δεν πιάνονται ούτε από υγιείς και ανταγωνιστικές οικονομίες πόσο μάλλον από την παρηκμασμένη ελληνική οικονομία. Φαίνεται  ότι  τελικά το τέταρτο μνημόνιο θα πάρει σάρκα και οστά και δεν θα περιοριστεί μόνο στον «κόφτη» .

Επί της ουσίας , δύο είναι τα πιθανά σενάρια. Στο πρώτο σενάριο , υπάρχει η συμμετοχή του ΔΝΤ. Στην περίπτωση αυτή πιθανότατα να συμφωνηθούν υψηλά πλεονάσματα βραχυπρόθεσμα και μικρότερα αργότερα με βάσιμες ελπίδες μείωσης του χρέους , αυτό υποστηρίζει εξαρχής το Ταμείο, αλλά με σκληρή δημοσιονομική πολιτική και μέτρα μείωσης του ευρύτερου κράτους.

Το δεύτερο σενάριο ,πρόγραμμα χωρίς τη συμμετοχή του ΔΝΤ , είναι πιθανό να οδηγήσει σε ένα μακροχρόνιο μνημόνιο το οποίο θα διανθίζεται κατά καιρούς από ενδιάμεσα μεσοπρόθεσμα προγράμματα   , όπου θα απαιτούνται υψηλά πλεονάσματα για πολλά χρόνια και με αβέβαιη εξέλιξη για το χρέος.

Λίγες επιλογές , δύσκολος δρόμος . Αλλιώς το απονενοημένο για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα είναι μπροστά και σύντομα μάλιστα και λέγεται προσφυγή στις κάλπες.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΝΤ. ΚΡΕΜΜΥΔΑΣ

Σχόλια

σχόλια