Αποψη: Ο μύθος του κατώτατου μισθού

Αποψη: Ο μύθος του κατώτατου μισθού


Aυξάνοντας τον κατώτατο μισθό, χωρίς καμία σύνδεση με την παραγωγικότητα, αυξάνεται το χάσμα μεταξύ πραγματικού και νομοθετημένου μισθού, με αποτέλεσμα αρκετές μικρομεσαίες επιχειρήσεις είτε να κλείσουν είτε να καταφύγουν στην αδήλωτη εργασία, με αρνητικά αποτελέσματα τόσο στις εισφορές όσο και στα φορολογικά έσοδα του κράτους.

Η ​​ελληνική κυβέρνηση, με το πέρας του τρέχοντος δημοσιονομικού προγράμματος και περνώντας στη λεγόμενη μεταμνημονιακή εποχή, θεώρησε κορυφαία μεταρρύθμιση την αποκατάσταση των εργασιακών σχέσεων, όχι με κίνητρα απασχόλησης, ούτε με μεταφορά τεχνογνωσίας προς κλάδους που το έχουν ανάγκη, αλλά με νομοθετική ρύθμιση για την αύξηση του κατώτατου μισθού.

Πρόκειται σαφέστατα για ένα επικοινωνιακό μέτρο· ενώ η χώρα δεν έχει συνέλθει από τα μνημόνια, βρίσκεται σε διαρκή εντατική εποπτεία από τους θεσμούς και παραμένει εγκλωβισμένη εκτός διεθνών αγορών, η κυβέρνηση πίστεψε ότι είναι σώφρον να αυξήσει τους μισθούς αγνοώντας την πραγματική οικονομία και την κατάσταση στην αγορά εργασίας.

Φαίνεται πως η κυβέρνηση αγνοεί τις βασικές έννοιες των οικονομικών περί προσφοράς και ζήτησης και περί ελλειμμάτων που οδηγούν μεσοπρόθεσμα σε ύφεση την οικονομία.

Η αύξηση του κατώτατου μισθού δημιουργεί βραχυχρόνια μόνον αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος και της ρευστότητας της οικονομίας, με πρόσκαιρα αποτελέσματα στην κατά κεφαλή κατανάλωση.

Ο λόγος είναι ότι, αυξάνοντας τον κατώτατο μισθό, χωρίς καμία σύνδεση με την παραγωγικότητα, αυξάνεται το χάσμα μεταξύ πραγματικού και νομοθετημένου μισθού, με αποτέλεσμα αρκετές μικρομεσαίες επιχειρήσεις, είτε να κλείσουν είτε να καταφύγουν στην αδήλωτη εργασία, με αρνητικά αποτελέσματα τόσο στις εισφορές όσο και στα φορολογικά έσοδα του κράτους.

Μεσοπρόθεσμα, ολόκληροι κλάδοι της οικονομίας θα συρρικνωθούν, θα μειωθεί ο αριθμός των επιχειρήσεων, καθώς και ο αριθμός των απασχολουμένων, με αποτέλεσμα τόσο την αύξηση της μακροχρόνιας ανεργίας όσο και τη μείωση της ενεργούς ζήτησης στην οικονομία για αγαθά και υπηρεσίες.

Είναι σχεδόν, βέβαιο, ότι η πραγματική οικονομία θα αναστείλει τελικά την όποια νομοθετική αύξηση, καθώς η σταδιακή μείωση της ζήτησης μέσω της πτωτικής πορείας των επιχειρήσεων θα έχει τελικά επίπτωση και στους μισθούς, όπου σταδιακά θα μειωθούν δημιουργώντας νέες στρεβλώσεις στην αγορά.

Αντί λοιπόν η κυβέρνηση να ενισχύσει κλάδους όπως της πληροφορικής, της καινοτομίας και της εξωστρέφειας μέσω αύξησης των εξαγωγών, προβαίνει σε αψυχολόγητες κινήσεις, που, ενώ θα υπήρχε περιθώριο διορθώσεων των μισθών προς τα πάνω, οι απότομες κρατικές παρεμβάσεις δημιουργούν τετελεσμένα ελλειμμάτων ζήτησης και προσφοράς, με τελικό χαμένο τον απασχολούμενο φορολογούμενο πολίτη.

Η χώρα έχει ανάγκη από στοχευμένες μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας με κίνητρα απασχόλησης και επιδότηση της εργασίας σε κλάδους υψηλής προστιθέμενης αξίας στην οικονομία.

Βέβαια, όταν δεν υπάρχει σχέδιο για την αγορά και την ενίσχυση της απασχόλησης, είναι λογικό την εύκολη λύση να αποτελούν η κρατική παρέμβαση και οι παλαιοκομματικές αντιλήψεις που τελικά σε βάθος χρόνου βλάπτουν τα συμφέροντα των πολιτών.

* Ο κ. Μελέτης Ρεντούμης είναι οικονομολόγος τραπεζικός.

Πηγή: kathimerini.gr

Σχόλια

σχόλια